Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

7η μέρα: 40.000 λαού και σήμερα στη Βουλή!!! – 31 Μάη 2011



7η μέρα: 40.000 λαού και σήμερα στη Βουλή!!! - ΝΑ
ΦΥΓΟΥΝ ΤΩΡΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΤΡΟΙΚΑ - ΜΝΗΜΟΝΙΑ



FREE photo hosting by Fih.gr




Live Streaming - Sintagma Square, Aganaktismenoi by Dailymotion_gr_live












Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πλέον!
Ο λαός δε θα φύγει από το Σύνταγμα και τη Βουλή αν δεν φύγουν κυβέρνηση και
Τρόικα. Αυτή τη στιγμή βρίσκονται στο χώρο αυτό πάνω από 40.000 λαού και
συνεχώς έρχονται και άλλοι από τη συγκέντρωση του Μίκη Θεοδωράκη στα
Προπύλαια
όπου υπήρχαν κι εκεί τουλάχιστον 7.000 άτομα!! Πρόκειται
για μια ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ που θα φέρει χαμόγελα στα χείλη εκατομμυρίων
Ελλήνων αλλά και πολιτών από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες που παρακολουθούν με
ελπίδα τον αγώνα των Ελλήνων. Αυτό που πρέπει τώρα να γίνει είναι τα
«εκτονωτικά» συνθήματα να γίνουν κι αυτά εντελώς συγκεκριμένα:
ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!
Το μπορούμε
γιατί είμαστε οι πολλοί, αυτοί που έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, γιατί δε
θα φύγουμε από το Σύνταγμα και τη Βουλή αν δε φύγουν πρώτα αυτοί που μας
έφεραν σε αυτή την κατάσταση. Γιατί αν δε φύγουν με το καλό θα φύγουν με τις
κλωτσιές!

Βήχος Παναγιώτης

6η ημέρα οργής και αποφασιστικότητας σε όλη την Ελλάδα: Χιλιάδες λαός


6η ημέρα οργής και αποφασιστικότητας σε όλη την Ελλάδα: Χιλιάδες λαός
και σήμερα απαίτησε: ΦΥΓΕΤΕ!









Για 6η μέρα στο Σύνταγμα οι «αγανακτισμένοι» by fon1972





Συνθήματα από τους Αγανακτισμένους by News247




Τίποτα δεν σταματάει αυτό το λαό! Είναι
αποφασισμένος να βάλλει τέλος σ’ αυτή την αλητεία που ξεπουλάει τη χώρα μας
και στο διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που αδιαφορεί για τις διαμαρτυρίες
εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών σε ολόκληρη την Ελλάδα. Το σύστημα νόμιζε πώς
χθες θα τελείωναν όλα. Είναι βαθειά νυχτωμένοι. ΘΑ ΠΕΣΟΥΝ. ΘΑ ΠΕΣΟΥΝ. ΘΑ
ΠΕΣΟΥΝ.
Όσο αργότερα τόσο πιο ανώμαλα. Φουσκωμένο ποτάμι η οργή του λαού.
Τα όνειρα θα πάρουν εκδίκηση. Όλοι στους δρόμους ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ. ΘΑ
ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ...

Βήχος Παναγιώτης





Δείτε Ζωντανά

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

Γενικός ξεσηκωμός! 100.000 λαός πλημύρησε Σύνταγμα και Βουλή – 29 Μάη 2011



Γενικός ξεσηκωμός! 100.000 λαός πλημμύρησε το Σύνταγμα και τη
Βουλή – Όλη η Ελλάδα διαδηλώνει σήμερα!





FREE photo hosting by Fih.gr





FREE photo hosting by Fih.gr




















Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει αυτή την
ώρα στο Σύνταγμα, τη Βουλή, ο κόσμος φθάνει στην Ερμού, τη Φιλελλήνων, μέχρι
και την οδό Βουκουρεστίου, την Πανεπιστημίου μέχρι τις στήλες του Ολυμπίου
Διός!!! ΦΥΓΕΤΕ! ΦΥΓΕΤΕ! Ήδη καλούν και για ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!
Γενικός ξεσηκωμός όλων των γενιών. 80ντάρηδες με μικρά παιδάκια, μαμάδες με τα
μωρά στα καροτσάκια. ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΤΩΡΑ! Η γενική απαίτηση είναι
αδιαπραγμάτευτη! ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΧΩΡΑ!

Όλες οι πλατείες
είναι σήμερα γεμάτες!

Στη Θεσσαλονίκη, το πλήθος είναι τεράστιο! Στην Πάτρα το ίδιο! Όλη η Ελλάδα είναι στο πόδι καθώς
όλοι καταλαβαίνουν ότι ζούμε ιστορικές στιγμές!

Τα συνθήματα έγιναν
τελείως ανατρεπτικά. «Πουλήσατε τη χώρα, πουλήσατε Λιμάνια, πουλήστε και
τη μάνα σας και φύγετε τσογλάνια»!, «Κλέφτες, κλέφτες»!, «Αλήτες, κλέφτες,
τραπεζίτες», «Και ε και ου, γαμώ το ΔΝΤ», «Ψωμί Παιδεία, Ελευθερία, η χούντα
δεν τελείωσε το ‘73»!, «Γιωργάκη μαλ… δεν ήρθαμε για πλάκα», «Κουφάλες,
κουφάλες, ΈΡΧΟΝΤΑΙ ΚΡΕΜΑΛΕΣ»!
Μία καλλιτεχνική ομάδα με τύμπανα, οι
BATALA έδωσε το δικό της χρώμα.
Ξυλοπόδαροι έριχναν μούντζες. Ακόμα είναι η αρχή λένε όλοι. Όποιος δεν έχει
ζήσει αυτές τις στιγμές δεν έχει ζήσει τίποτα. Να φύγουν όλοι γρήγορα, όσο
ακόμα προλαβαίνουν. Δε το διαπραγματεύεται ούτε ένας διαδηλωτής. Το Σύνταγμα πέντε μέρες τώρα έχει γίνει "πλατεία Ταχρίρ", όπως είχε προβλέψει και ζητήσει, ο σ. Αλ. Αλαβάνος που σήμερα βρισκόταν μαζί μας, με τους συντρόφους του ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ.

Βήχος Παναγιώτης



Ζωντανά Σύνταγμα

-

(2)









FREE photo hosting by Fih.gr


FREE photo hosting by Fih.gr


"Αγανάκτισαν" και οι
Ευρωπαίοι


Με σύνθημα “Πάρτε το
Μνημόνιο και φύγετε απ’ εδώ” 100.000 διαδηλωτές πλημύρησαν σήμερα το Σύνταγμα
και τη Βουλή. Χιλιάδες ευρωπαίοι πολίτες επίσης κατέβηκαν σήμερα στους δρόμους
για την “Ευρωπαϊκή Επανάσταση της 29ης Μαΐου”. Οι πλατείες των μεγαλύτερων
ευρωπαϊκών πόλεων γεμίζουν με “Αγανακτισμένους” για τη λιτότητα που έχει
επιβληθεί σε όλη την Ευρώπη, το κοινωνικό κράτος που έχει χτυπηθεί ανελέητα, την
ανεργία που εκτοξεύεται παντού.


«Ζητάμε πραγματική
Δημοκρατία τώρα. Δεν είμαστε προϊόν στα χέρια πολιτικών και τραπεζιτών.» γράφουν
μεταξύ άλλων οι ιδρυτές (που είναι Έλληνες και Ισπανοί) της σελίδας «EUROPEAN
REVOLUTION-- 29TH MAY--ALL CITIES OF EUROPE» προσθέτοντας: «Λαοί της Ευρώπης
ξυπνήστε. Ας φτιάξουμε μια καλύτερη ζωή, ας μιλήσουμε, ας συναντηθούμε, ας
αλλάξουμε τα πάντα».


«Εδώ και πολύ καιρό
επικοινωνούμε με φίλους μας στο εξωτερικό και βλέπουμε ότι όλοι έχουν
προβλήματα, ακόμη και αν είναι διαφορετικά. Κρίναμε ότι τώρα είναι η κατάλληλη
στιγμή», αναφέρει στη Realnews ο Άγγελος Βαλέντζας ένας από τους εμπνευστές του
πανευρωπαϊκού καλέσματος, που όπως λέει ξαφνιάστηκε με την έκταση που πήρε το
θέμα.


Με σύνθημα «Ας το κάνουμε,
παιδιά, να κάνουμε τις ζωές μας καλύτερες (Let’s do it guys), δίνει το δικό του
μήνυμα: «Εφόσον θέλουν μια Ευρώπη ενωμένη, ας την ενώσουν οι λαοί και όχι οι
διεφθαρμένοι πολιτικοί. Ας το κάνουμε ενωμένοι με τον τρόπο μας και όχι με τον
δικό τους τρόπο!».


Kοιτώντας, πάντως κάποιος
την εν λόγω σελίδα, βλέπει χιλιάδες μηνύματα των Ευρωπαίων διαδηλωτών που ο
καθένας στην δική του γλώσσα καλεί τους συνανθρώπους του να ανταποκριθεί στο
σημερινό κάλεσμα. «Going back in the streets! come on brothers and sisters, all
together now!» γράφει ένας «Αγανακτισμένος» που καλεί τους πάντες να
αφυπνιστούν ενώ ένας άλλος σημειώνει: «I want my dreams back...» (Θέλω τα όνειρά
μου πίσω)…


Στην ειρηνική διαμαρτυρία
συμμετέχουν 26 χώρες και 100 πόλεις.




Ο Α. Αλαβάνος στο Σύνταγμα


Σήμερα, Κυριακή 29 Μάη, το
απόγευμα ανάμεσα στους χιλιάδες διαδηλωτές της πλατείας Συντάγματος βρέθηκε ο
Αλέκος Αλαβάνος
μαζί με συντρόφους από το Μέτωπο Αλληλεγγύης και
Ανατροπής
.


Έκανε την ακόλουθη δήλωση:


«Πολλοί με
προειδοποιούσαν να μη βρεθώ στο Σύνταγμα, γιατί θα δεχθώ επίθεση από αυτούς που
αντιτάσσονται στο πολιτικό σύστημα και είναι εκεί. Επίθεση δέχθηκα, και μάλιστα
βάναυση, από όλο ανεξαίρετα το πολιτικό σύστημα, όταν πριν πέντε μήνες, εκ
μέρους του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, διατύπωσα τη θέση ότι η πλατεία
Συντάγματος θα γίνει πλατεία Ταχρίρ. Σήμερα το απόγευμα βρέθηκα μέσα σε δεκάδες
χιλιάδες κόσμο, χαμογελαστό, με ελπίδα πάλι μετά τόσο καιρό, με αλληλεγγύη, με
ανθρώπινα συναισθήματα, είτε χαμόγελο είτε ξάφνιασμα είτε φιλική κριτική. Ένα
κόσμο αποφασισμένο να αφήσει το οχυρό του μόνο μετά τη νίκη: όταν φύγουν χρέος,
τρόικα, κυβέρνηση».




FREE photo hosting by Fih.gr

Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

Κοσμοπλημμύρα και σήμερα, 4η μέρα, σε Σύνταγμα και Βουλή! 28 Μάη 2011



Κοσμοπλημμύρα και σήμερα, 4η μέρα, σε Σύνταγμα και Βουλή!










FREE photo hosting by Fih.gr






Χιλιάδες λαού έχει πλημμυρήσει και σήμερα
το Σύνταγμα και τη Βουλή ενώ όλο και καινούργια συνθήματα ακούγονται από τον
κόσμο. Σήμερα άκουσα ένα σύνθημα που έλεγε: «Γιωργάκη ρουφιάνε, κάνε ένα
καλό! Πάρε ένα ποδήλατο και πέσε στο γκρεμό»!!!
Για πρώτη φορά στη
διαδήλωση είχε έρθει και ένα κομβόι μοτοσικλετιστών. Επίσης το κυριότερο
σύνθημα που έγινε και πανό αναφέρει: «ΘΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΟΛΙΣ ΦΥΓΕΤΕ
ΑΠΟ ΕΚΕΙ»!
Και προειδοποιητικά: «Αλήτες, κουφάλες, έρχονται
κρεμάλες»!!!
Οι διαδηλωτές απαντώντας στις σημερινές δηλώσεις του Πάγκαλου, ότι ο κόσμος κατεβαίνει στο δρόμο από… μόδα, φώναζε: «Πάγκαλε, μαλάκα, δεν ήρθαμε για πλάκα». «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία, η χούντα δεν τελείωσε το ‘73». Σήμερα υπήρχαν πολλές σημαίες άλλων κρατών που κι εκεί
υπάρχουν «αγανακτισμένοι» που συμπαραστέκονται στον αγώνα των Ελλήνων
διαδηλωτών. Να είμαστε όλες τις ώρες εκεί, να μιλάμε με τον κόσμο ο οποίος
ακούει!
Να ακούμε κι εμείς και να βάλλουμε ένα χεράκι να φύγουν αυτοί
που κυβερνούν και όλοι όσοι έχουν συμβάλλει στην καταστροφή που
αντιμετωπίζουμε, να Φύγει η Τρόικα και τα Μνημόνια.
Να φτιάξουμε μόνοι μας
το Μέλλον μας. Για αύριο έχει καλεστεί Πανευρωπαϊκό κάλεσμα. ΌΛΟΙ ΣΤΟ
ΣΥΝΤΑΓΜΑ.
Ακόμα και τώρα!

Βήχος Παναγιώτης





Άμεση Δημοκρατία Τώρα! Πρακτικά της χθεσινής συγκέντρωσης – διαβάστε τα






Ναύπλιο: Ώρα να φύγετε


ΆΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!

Πρακτικά της χθεσινής συγκέντρωσης

Αυτά είναι τα πρακτικά της 1ης ανοιχτής συνέλευσης της Πραγματικής Δημοκρατίας Τώρα στην πλατεία Συντάγματος. Πρακτικά κρατήθηκαν από τις 10.00μμ έως λίγο πριν την 1.00 τα ξημερώματα.

Συνολικά, σε αυτό το χρονικό διάστημα, τοποθετήθηκαν 83 ομιλητές, ανάμεσά τους, άνεργοι, φοιτητές, εργαζόμενοι στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, ελεύθεροι επαγγελματίες, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, μαθητές, δάσκαλοι και καθηγητές, άστεγοι, νοικοκυρές και πολλοί ακόμη. Τα πρακτικά παρατίθενται κατά χρονολογική σειρά τοποθετήσεων των ομιλητών, χωρίς να παρατίθενται προσωπικά στοιχεία τους, τα οποία και οι ίδιοι, πολλές φορές δεν τα ανέφεραν.Πολλές φορές, υπήρξαν προτάσεις οργάνωσης, άλλες φορές, κραυγές αγωνίας, άλλες, κραυγές καταγγελίας, πάντοτε όμως απόψεις σεβαστές και διατυπωμένες σε μια διαδικασία άμεσης Δημοκρατίας.

Τα πρακτικά της 1ης Συνέλευσης

- Να υπάρξουν κατασκηνώσεις σε όλους τους ανοιχτούς χώρους της Ελλάδας, να δημιουργηθούν ομάδες εργασίας με σαφή κατανομή καθηκόντων και υποχρεώσεων.

- Έχουμε την ομορφιά μαζί μας, απέναντι στον μοχθηρό τραπεζίτη και τον κακό πολιτικό.

- Όποιος πολιτικός αδικεί, όποιος πολιτικός δεν σέβεται την λαϊκή εντολή, να πηγαίνει σπίτι του ή στην φυλακή.

- Είναι μια διαδήλωση ανοιχτή, μια συγκέντρωση όπου μιλώ και ανατριχιάζω με την εμπειρία

- Η Δημοκρατία τους, δεν εγγυάται ούτε την Ισότητα ούτε την Δικαιοσύνη.

- Να μείνουμε στο Σύνταγμα, έως ότου αποφασίσουμε πώς θα λύσουμε τα προβλήματά μας.

- Όταν ο κόσμος, όταν όλοι εμείς συζητάμε χωρίς φόβο, ο φόβος φωλιάζει σε αυτούς εκεί πάνω στο κτίριο της Βουλής.

- Αυτή την στιγμή, οι λέξεις στην Ελλάδα, έχουν χάσει το νόημά τους. Λέμε Ελλάς και εννοούν ΕΛ. ΑΣ, λέμε λαός και εννοούν ΛΑΟΣ, το κόμμα του Καρατζαφέρη. Να δώσουμε ώθηση, να βρούμε την δύναμη, οι λέξεις να ξαναβρούν το νόημά τους.

- Να μείνει το Σύνταγμα και οι δρόμοι, κλειστοί αυτό το βράδυ, και κάθε βράδυ από εδώ και πέρα έως ότου βρεθεί λύση.

- Δεν πρέπει να μας ευχαριστεί να είμαστε καταναλωτές ή πελάτες, πρέπει να μας ευχαριστεί όταν είμαστε σωστοί, υπεύθυνοι πολίτες.

- Οι Ποδηλάτες, στις κινητοποιήσεις και τις ποδηλατοπορείες της Παρασκευής, κέρδισαν το δικαίωμά τους, στην μετακίνηση, κέρδισαν τον χώρο τους. Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους.

- Να συνειδητοποιήσουμε την δύναμή μας και να κατανοήσουμε τα κοινά προβλήματά μας.

- Να καταρρεύσει το πλουτοκρατικό σύστημα της πολιτικής, να το ανατρέψουμε με επαναστατικές κινήσεις.

- Να δούμε παγκόσμια το θέμα, το πρόβλημα της καταληστευμένης ζωής μας. Να ενωθούμε με ό, τι στον υπόλοιπο κόσμο γίνεται ως ανάλογη κίνηση.

- Να καλέσουμε καθηγητές, νομικούς να μας διαφωτίσουν με ποιόν τρόπο θα απαλλαγούμε από το Μνημόνιο.

- Να οργανώσουμε πολιτιστικές εκδηλώσεις, κινηματογραφικές προβολές και συναυλίες στο Σύνταγμα και τις κατασκηνώσεις που θα κάνουμε.

- Δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί, φταίμε οι Ελληνες με την ατομικιστική μας νοοτροπία.

- Να ξεκινήσουμε με την προσωπική μας αλλαγή, με την ενδιάθετη αλλαγή του εαυτού μας. Να απευθυνθούμε στον φίλο φοιτητή, στον φίλο εργαζόμενο να του ζητήσουμε να αλλάξει λογική και νοοτροπία. Και όλοι πρέπει να προσφέρουμε.

- Να συνεχίσουμε με συνέπεια τις εξεγέρσεις του αραβικού κόσμου. Να αρθούμε πάνω από πατρίδες και έθνη.

- Το βασικό πρόβλημα στα θεμέλια της Δημοκρατίας, είναι η αδιαφορία. Δημοκράτης είναι εκείνος που σέβεται τον εαυτό του και τον συνάνθρωπό του.

- Να κοιτάξουμε στα μάτια τους διπλανούς μας. Η αδιαφορία ξεκίνησε από τον καταναλωτισμό. Να πάψουμε να είμαστε αδιάφοροι.

- Το σύστημα ευνοεί λίγους και καταπιέζει τους πολλούς. Να γίνουν κύκλοι και συνελεύσεις συζητήσεων σε κάθε γειτονιά.

- Στο Σύνταγμα, σήμερα το βράδυ, νιώθω ευτυχισμένη. Ας κάνουμε μια καλή αρχή, κλείνοντας τις τηλεοράσεις μας. Και ας ξεκινήσουμε να συντονιζόμαστε.

- Έχουμε συνειδητοποιήσει και ζητούμε πλέον καθαρά να γυρίσει η Δημοκρατία στην βάση, δηλαδή σε όλους εμάς. Να μην υπάρχει κανένα σύμβολο, ή σημαία. Και να εκθρονιστούμε όλοι μας από το όποιο βόλεμα μας και να οργανωθούμε.

- Να γίνει ένα μπλογκ ενημέρωσης και συντονισμού.

- Συμμετέχουμε όσο μπορούμε για να αλλάξουμε την ζωή μας. Να φέρουμε την Δημοκρατία στα σωστά μέτρα, τα μέτρα της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας.

- Στην Πνύκα, τα αρχαία χρόνια, γίνονταν συνελεύσεις και θεμελιωνόταν η Δημοκρατία. Να αλλάξουμε τις ζωές μας ,να αλλάξουμε την Ιστορία μας. Στην εταιρία μας άλλαξαν, προσέλαβαν ανέργους, τους έδωσαν δουλειά.

- Να πέσουν όσοι υποθηκεύουν το μέλλον μας. Να κρατήσουμε δυνατή και ζωντανή την οργάνωση από τα κάτω.

- Σήμερα το βράδυ, τα πρόσωπά μας, φωτίστηκαν από ένα χαμόγελο. Έχουμε όλοι, μια ψυχική ανάταση. Ας το κρατήσουμε αυτό, και ας προχωρήσουμε.

- Πρέπει να τιμωρηθούν οι πολιτικοί και να αγωνιστούμε για αυτήν την τιμωρία.

- Να γίνεται κάθε απόγευμα στις 6.00μμ συγκέντρωση, και να ακολουθεί στις 9.00μμ, συνέλευση.

- Υπάρχει φόβος αυτή την στιγμή στα ΜΜΕ του κατεστημένου και τους πολιτικούς. Η διαδήλωση είναι πάρα πολύ μεγάλη, η συνέλευση είναι πάρα πολύ μεγάλη. Να μην τους επιτρέψουμε να μας ενσωματώσουν.

- Να ξεκινήσουμε να διαμορφώνουμε αιτήματα. Να αλλάξει η πολιτική, να πέσει η κυβέρνηση, να διαμορφώσουμε τις δικές μας προτάσεις.

- Να πάει στο διάολο το χρέος που μας φόρτωσαν. Να γίνει κεντρική πολιτική διαμόρφωση λόγου και έργου, οι συνελεύσεις βάσεις. Να αντισταθούμε λυσσαλέα.

- Η Υγεία καταρρέει, δεν υπάρχουν υλικά, ο κόσμος κινδυνεύει στα νοσοκομεία, μας ληστεύουν και μας εγκαταλείπουν στην τύχη μας.

- Πήρα το μικρόφωνο για να ζητήσω συγγνώμη από τα νέα παιδιά, τους πολλούς νέους ανθρώπους που βλέπω εδώ, να ζητήσω συγγνώμη για την Ελλάδα και την πολιτική σκηνή που τους παραδίδουμε.

- Να ξεκινήσουν διαδικασίες αυτοδιάθεσης και αυτοθέσμισης, αποκαθιστώντας την σχέση μας με την πολιτική, να εργαστούμε με πείσμα για αυτό, να χτίσουμε έναν καλύτερο κόσμο.

- Να δώσουμε την δύναμη σε όλους εμάς, τους πολίτες, τους καλλιτέχνες, τους απλούς ανθρώπους που σήμερα πήραν μια βαθιά ανάσα.

- Ας ασκήσουμε το δικαίωμα στην ανυπακοή, ας το διακηρύξουμε με πάθος και δύναμη. Να φτιάξουμε Ιστορία από την αρχή.

- Η Δημοκρατία ξεκίνησε από εδώ, από την Αθήνα. Η πολιτική δεν είναι κάτι κακό. Για την καλυτέρευσή μας, ας την ξαναπάρουμε στα χέρια μας.

- Η ενημέρωση και η μετάδοση όσων γίνονται εδώ είναι ένα σημαντικό βήμα πληροφόρησης και συντονισμού, να επιδιωχθεί με κάθε τρόπο.

- Να φέρουμε και ένα ταπεράκι φαγητό, να αντέξουμε τις ώρες της συνέλευσης, να είναι και η μικρή, σημαντική προσφορά όσων δεν προλαβαίνουμε να είμαστε πολλές ώρες εδώ.

- Τα προβλήματα είναι κοινά και είναι αυτά που μας ενώνουν. Να μην αφήσουμε τις ταμπέλες, τις στρατεύσεις ή τις όποιες επιμέρους επιλογές μας, να μας χωρίσουν.

- Παιδιά, να μην φοβάστε. Να παραμείνετε ήρεμοι, αυτό θα μεταφέρω και στους φοιτητές μου. Να ξέρετε ότι τα οικονομικά, είναι απλά, σύνθετα τα κατάντησαν οι επιτήδειοι και τα αρπακτικά.

- Νίκη θα’ ναι να έρθουν στο Σύνταγμα όλοι οι νέοι άνθρωποι.

- Η αυτοοργάνωση είναι η μόνη λύση. Όσο πιο νωρίς το αντιληφθούμε, τόσο το καλύτερο για όλους μας.

- Μας έχουν γονατίσει με τις συμβάσεις τους. Δεν έχουν οι πλουτοκράτες, ο Λάτσης, ο Βαρδινογιάννης, οι εφοπλιστές, τα ίδια συμφέροντα και τα ίδια δικαιώματα με εμάς. Εμείς παράγουμε τον πλούτο τους, τον δικό μας πλούτο, ας τον ξαναπάρουμε στα χέρια μας.

- Το χρέος μας γονάτισε τις ζωές.

- Οι Ισπανοί μας έδωσαν την ιδέα και το έναυσμα. Να συντονιστούμε με τον υπόλοιπο, υπερχρεωμένο Νότο, ας κινητοποιηθούμε. Οι Ισπανοί μας έδειξαν τον δρόμο.

- Αυτό που ζούμε μας αφορά όλους, εμάς, τους Ισπανούς, τους Ιρλανδούς, όλους τους λαούς. Το ένα ταπεράκι ας γίνει 10 ταπεράκια, να συντονιστούμε νομικοί, οικονομολόγοι, φοιτητές, όλοι να συνεισφέρουμε όσα μπορούμε με τις γνώσεις μας, κυρίως όμως να μεταδώσουμε το μήνυμα, να μεταλαμπαδεύσουμε όσα έγιναν εδώ στην οικογένεια, τους φίλους, τους συναδέλφους μας.

- Η ζωή είναι πολύτιμη για όλους μας.

- Νέοι άνθρωποι, πάρτε τις τύχες σας, στα χέρια σας. Μας πάνε σε συνθήκες Μεσαίωνα και δουλείας. Ο σημερινός αγώνας είναι αγώνας ενάντια στην βαρβαρότητα.

- Η πολιτική είναι ταυτόχρονα, πολλά εργαλεία. Ένα από αυτά είναι και ο συντονισμός με τους άλλους εξεγερμένους. Αυτή την στιγμή, στην Ισπανία, σε γιγαντοοθόνες αναμεταδίδουν όσα συμβαίνουν εδώ.

- Για την ώρα, είμαστε πολλοί, ας αρχίσουμε να σκεφτόμαστε ως ένας, να το πω διαφορετικά, όλοι για έναν, ένας για όλους.

- Θα ‘ταν πολύ όμορφο, όσο μιλώ να με μεταφράζουν σε άλλες γλώσσες ή να υπάρχει κάποιος διερμηνέας της νοηματικής, για τους κωφάλαλους.

- Θα ‘ναι μεγάλη στιγμή, να ξεφύγουμε από τον στενό κορσέ τον οποίο μας έχουν φορέσει. Από σήμερα αναδιαπραγματευόμαστε το ισοζύγιο δύναμης στην ελληνική κοινωνία και την ελληνική πολιτική σκηνή, ισοζύγιο δύναμης που τώρα ρέπει προς την πλευρά της κυβέρνησης.

- Μας κόβουν κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις αιώνων. Μας κόβουν τις ελπίδες που πρέπει να τις αναγεννήσουμε.

- Να ανατραπούν οι συσχετισμοί πολιτικής και κοινωνικής δύναμης.

- Ένα καλό βήμα κοινωνικοποίησης και συζήτησης θα ήταν αν φέρναμε εδώ στον δημόσιο χώρο, όσες δραστηριότητες θα κάναμε στον ιδιωτικό μας χώρο.

- Συκοφαντούν τους δημόσιους υπαλλήλους, τους δασκάλους, τους καθηγητές, τους ιατρούς. Δικαιοσύνη δεν είναι η ισοπέδωση των 500 ευρώ. Μας στερούν την αξιοπρέπεια.

- Η πολιτική είναι υπόθεση όλων μας. Η κοινωνία χρεοκόπησε. Ας το αλλάξουμε αυτό.

- Η γενιά μου είναι γενιά εκεί στα 50, είναι μέσα στην Βουλή και ζητώ συγγνώμη για όσα σας έχει οδηγήσει να υπομένετε.

- Είμαι 24 χρονών, βαρέθηκα, κουράστηκα να μιλούν γύρω μου με –ισμούς και γλώσσα ξύλινη. Θέλω κάτι να αλλάξει, να αλλάξει υπολογίζοντας και αναγνωρίζοντας και τις δικές μας ευθύνες.

- Εδώ βρισκόμαστε για να βρούμε την πραγματική Δημοκρατία.

- Ας ξεκινήσουμε με το να απευθυνόμαστε ο ένας στον άλλο σαν να ήμασταν αδέλφια.

- Ζητούμενο είναι να ζήσουμε με αξιοπρέπεια και έχοντας το κεφάλι ψηλά. Να εξεγερθούμε εναντίον της κοροϊδίας. Δεν νομιμοποιούμε κανένα Μνημόνιο.

- Η Ελλάδα είναι στον γκρεμό και τα χρήματα της χώρας έξω από την χώρα. Μας έκλεψαν και συνεχίζουν να μας κλέβουν.

- Μας τάζουν ισότητα στην κοινωνική εξαθλίωση. Εμείς πρέπει να διεκδικήσουμε ισότητα στην κοινωνική ανάταση.

- Το πρώτο ζητούμενο είναι να ξέρουμε γιατί το κάνουμε αυτό το οποίο κάνουμε εδώ, έχω AIDS και καρκίνο, είμαι άστεγος δεν ντρέπομαι να τα πω αυτά. Όλοι χρειαζόμαστε δύναμη και να ξέρουμε γιατί το κάνουμε αυτό.

- Δεν υπάρχει πιο καίρια πράξη, με βαθύ, πολιτικό νόημα από το να πάρουμε την ζωή μας, στα χέρια μας.

- Ας γίνουμε όλοι υπάλληλοι και υπόλογοι του λαού.

- Να κινηθούμε να υπερασπιστούμε το Σύνταγμα και την Ελλάδα, όπως λέει και το άρθρο 120 του Συντάγματος της χώρας.

- Εδώ συγκροτούμε την νέα, πολιτική δύναμη και σπάμε τον φόβο και την μιζέρια.

- Να πάει παντού το μήνυμα της εξέγερσης. Να δουλέψουμε για το εμείς. Να κινητοποιηθούν και να οργανωθούν όλοι οι άνεργοι.

- Δεν δουλεύει τίποτα χωρίς εμάς, χωρίς τα δικά μας χέρια. Γενικές απεργίες παντού να γίνουμε μια γροθιά.

- Να γίνουμε ιός και να διασπαρούμε παντού.

- Υπάρχουν εκδότες όπως ο Κουρής που χρωστάνε παντού, και τρομοκρατούν και εκβιάζουν τους εργαζόμενους.

- Το σύστημα φορολόγησης δεν είναι το ίδιο για τους πλοιοκτήτες και τους έχοντες και κατέχοντες. Ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις για όλους.

- Λάθος να πιστεύουμε ότι φταίμε και εμείς, λάθος να στρέφουμε το μαχαίρι ό ένας εναντίον του άλλου, ομόνοια, αλληλεγγύη, συστράτευση όλων μας σε κοινό αγώνα.

- Ξεπουλούν την ενέργεια, και αποκτούν μεγάλες περιουσίες με τις μίζες τους.

- Ας ξεκινήσουμε με δομές αυτοοργάνωσης, μια συλλογική κουζίνα, κάποιες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, να βρούμε παραγωγούς να μας δώσουν τα προϊόντα τους. Η πλατεία Συντάγματος να γίνει κεντρικό παράδειγμα αγώνα για όλη την Ελλάδα.

- Να περιφρουρήσουμε αυτό που συντελείται. Είναι υπόθεση δική μας και έτσι πρέπει να παραμείνει.

- Η νεολαία βγαίνει με ψυχή, με πίστη, ειρηνικά, όχι όπως τον Δεκέμβρη του 2008, έχουμε ωριμάσει όλοι μας.

- Προχθές οι ακροδεξιοί χτυπούσαν και μαχαίρωναν τους μετανάστες, τους μετανάστες από τις χώρες που πρωτοστάτησαν και δίδαξαν ό, τι εξεργεσιακό συμβαίνει τους τελευταίους μήνες, στον κόσμο.

- Μετά το «Βέλος», και το Πολυτεχνείο, είναι η πρώτη ενέργεια άμεσης Δημοκρατίας και ηθικής ανάτασης στην Ελλάδα.

Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

60.000 διαδηλωτές σήμερα στο Σύνταγμα και τη Βουλή – 27 Μάη 2011



60.000 διαδηλωτές σήμερα στο Σύνταγμα και τη Βουλή





FREE photo hosting by Fih.gr


















Παρά την καταρρακτώδη βροχή που έπεφτε όλο
το απόγευμα περισσότεροι από 60.000 διαδηλωτές δίνουν και σήμερα το παρών. Ο
κόσμος παρότι κοντεύουν μεσάνυχτα συνέχεια και πληθαίνει. Το ανέκδοτο της
ημέρας είναι η ανακοίνωση της ΓΑΔΑ ότι οι συγκεντρωμένοι είναι σήμερα
10.000!!! Όμως και η Ζούγκλα που μεταδίδει απευθείας και άλλα διαδικτυακά μέσα
μιλάνε για 15 – 20.000! Φίλοι και σύντροφοι ο κόσμος αυτή τη στιγμή έχει
ξεπεράσει τις 60.000. Πολλοί νέοι έχουν συγκεντρωθεί στην πλατεία Συντάγματος
και έξω από τη Βουλή με συνθήματα και πανό στα χέρια διαμαρτύρονται κατά του
Μνημονίου και της κυβερνητικής πολιτικής, ζητώντας να φύγουν από εδώ!
Νοικοκυρές κρατώντας κατσαρόλες και τύμπανα χτυπάνε ακατάπαυστα ολόκληρες
ώρες. Η κραυγή ΚΛΕΦΤΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΟΥΣΤ, δονεί την ατμόσφαιρα κάθε λίγο. Επίσης
ένα πολύ ωραίο σύνθημα είναι ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – Η ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ
’73! ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ! ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΤΩΡΑ! Η συγκέντρωση συνεχίζεται ενώ
άρχισε και η καθημερινή Συνέλευση όπου παίρνει το λόγο όποιος θέλει. Πολλοί
είναι και οι τουρίστες που σταματούν και παραμένουν στην διαδήλωση. Ανάλογα
μηνύματα νέων, που εκφράζουν την αγωνία τους και ζητούν ένα καλύτερο μέλλον,
αντικρίζει κανείς και στη σελίδα που έχει δημιουργηθεί για την

«Ευρωπαϊκή Επανάσταση»
. Οι
δημιουργοί της σελίδας, Έλληνες και Ισπανοί, καλούν όλους τους Ευρωπαίους σε
μαζικές κινητοποιήσεις την Κυριακή, 29 Μαΐου, στις κεντρικές πλατείες των
χωρών τους. «Ζητάμε πραγματική Δημοκρατία τώρα. Δεν είμαστε εμπορεύματα στα
χέρια πολιτικών και τραπεζιτών. Κατηγορούμε τις οικονομικές και πολιτικές
δυνάμεις για την άσχημη κατάστασή μας και απαιτούμε την απαραίτητη αλλαγή
πορείας»
Λαοί της Ευρώπης ξυπνήστε. Ας φτιάξουμε μια καλύτερη ζωή, ας
μιλήσουμε, ας συναντηθούμε, ας αλλάξουμε τα πάντα» αναφέρει η ανακοίνωση στη
σελίδα.

Στο ψήφισμα της Συνέλευσης αποφασίστηκε:
Αγώνας για ΆΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ.

(Διαβάστε μέσα στην ανταπόκριση την
Απόφαση του λαού της πλατείας

Del
Sol).

Βήχος Παναγιώτης






ζωντανά(1)
-



ζωντανά(2)

Δείτε

εδώ

όλες τις
πόλεις και τα σημεία όπου διοργανώθηκαν κινητοποιήσεις στην Ελλάδα








FREE photo hosting by Fih.gr


FREE photo hosting by Fih.gr


FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr


FREE photo hosting by Fih.gr


FREE photo hosting by Fih.gr


FREE photo hosting by Fih.gr

Χιλιάδες και σήμερα στο Σύνταγμα και στη Βουλή! – 26 Μάη 2011



Ούτε η καταρρακτώδης βροχή δε μας σταματά! Χιλιάδες και σήμερα στο
Σύνταγμα και στη Βουλή! «Δεν κοιμόμαστε! Τι ώρα είναι; Ώρα να φύγουν!















FREE photo hosting by Fih.gr








Άνοιξαν οι ουρανοί και στο Σύνταγμα και στη
Βουλή κυλούσαν ποτάμια. Μέσα στο νερό χιλιάδες διαδηλωτές έδωσαν και σήμερα το
παρών. Κρατώντας ομπρέλες, φορώντας αδιάβροχα ή απλά αγνοώντας τη βροχή,
χτυπούν άδειες κατσαρόλες που καλύπτουν τον ήχο των κεραυνών και φωνάζουν
συνθήματα εναντίον όσων τους πρόδωσαν. Μέχρι αυτή τη στιγμή βρέχει
καταρρακτωδώς. «Οεο, οεο, πάρτε το Μνημόνιο και φύγετε από εδώ», «Ψωμί,
Παιδεία, Ελευθερία», «Η χούντα δεν τελείωσε το ‘73». Οι διαδηλωτές φωνάζουν
συνθήματα, χτυπώντας τις κατσαρόλες τους, θυμίζοντας εικόνες που είχαμε δει
στην Αργεντινή πριν από μερικά χρόνια.Το μήνυμά τους απλό: «Όχι στο ξεπούλημα
της Ελλάδας»... «Να φύγετε ΤΩΡΑ»! Επαναλαμβάνω ότι χρειάζεται προσοχή στους
Χρυσαυγίτες που προσπαθούν να δημιουργήσουν προβοκάτσιες. Στη Θεσσαλονίκη
τουλάχιστον 5.000 διαδηλωτές παραμένουν στο Λευκό Πύργο. Στην Πάτρα υπό βροχή
το σύνθημα που κυριαρχεί είναι «Να φύγουν κυβέρνηση και τρόϊκα». 1500
διαδηλωτές στην Τρίπολη, Το ίδιο περίπου στην Καλαμάτα. Στην Κρήτη, στα Χανιά
και στο Ηράκλειο πολλοί διαδηλωτές παραμένουν μέχρι τώρα στις πλατείες. «Αν
όχι εμείς ποιος, αν όχι τώρα πότε;» έλεγαν τα πανό στο Ηράκλειο. Η ΓΑΔΑ
ανακοίνωσε ότι 12.000 άτομα βρίσκονται στη Βουλή! Το Μέτωπο Ανατροπής και Αλληλεγγύης σε άνακοίνωσή του χθες, αναφέρει: "«Όλες κι όλοι μας από το απόγευμα δίνουμε το παρόν στις συγκεντρώσεις σε όλες τις πλατείες της χώρας. Και παραμένουμε εκεί. Η ελπίδα γεννιέται ξανά στην Ελλάδα.»

Ο σ. Αλέκος Αλαβάνος σε συνέντευξή
του στο Δημοτικό Ραδιόφωνο της Λάρισας, είπε: «Το Μέτωπο χαιρετίζει
από την καρδιά του τις πρωτοβουλίες της νεολαίας για τις πλατείες, ξεκινώντας
από τις σημερινές. Το Διαδίκτυο παίζει μεγάλο ρόλο, γιατί καταργεί τα σύνορα,
μέσα στην κοινωνία. Μια ιδέα στα Χανιά γίνεται την ίδια στιγμή γνωστή στη
Κομοτηνή. Δεν είναι όμως, μόνο το Διαδίκτυο. Η ιδέα για την πλατεία
Συντάγματος συζητιέται και προωθείται μέσα σε ομάδες ανέργων στις γειτονιές,
στα κινήματα πόλης του «δεν πληρώνω», παντού. Το σημαντικό είναι ότι οι
πρωτοβουλίες αυτές δεν εγγράφονται σε κανένα κομματικό σχέδιο του πολιτικού
συστήματος. Είναι πηγαίες. Είναι ελεύθερες. Μπορούν να καταστρώσουν το δικό
τους δημοκρατικό σχέδιο. Και για αυτό έχουν τεράστια δύναμη. Όλα τα σχέδια της
Ευρ. Ένωσης στηρίζονταν σε μια σταθερά. Δεν υπάρχει παρέμβαση του λαού. Οι
μηνιαίες λιτανείες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ ήταν καλοδεχούμενες. Δεν τους
απειλούσαν σε τίποτα. Αυτό αλλάζει. Στο προσκήνιο μπαίνει η νεολαία και ο
λαός. Τα χθεσινά μεσάνυχτα ήταν ορόσημο στην ιστορία της χώρας. Η χθεσινή
ημέρα έκλεισε με την κωμωδία των συναντήσεων ενός ξεπερασμένου πολιτικού
συστήματος. Η σημερινή ημέρα ξημέρωσε με την νεολαία και το λαό να αρχίζει να
παίρνει το λόγο. Η πλατεία Συντάγματος είναι πια στο προσκήνιο. Και η κεντρική
πλατεία της Λάρισας. Και η πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη. Παντού. Ίσως
μένουν ώρες ακόμη. Ίσως μέρες. Ίσως βδομάδες. Η στιγμή τους έχει έρθει.»

Βήχος Παναγιώτης




VIDEO
στο
MEGA


FREE photo hosting by Fih.gr


FREE photo hosting by Fih.gr

50.000 διαδηλωτές έχουν κυκλώσει τη Βουλή! – Δεν κοιμόμαστε! Τι ώρα


50.000 διαδηλωτές έχουν κυκλώσει τη Βουλή! – Δεν κοιμόμαστε! Τι ώρα
είναι; Καιρός να φύγουν!






Χιλιάδες άνθρωποι όλων των ηλικιών, ακόμα
και οικογένειες, έχουν κατακλύσει το Σύνταγμα, τους χώρους γύρω από τη Βουλή
και συνέχεια έρχονται όλο και περισσότεροι. Η κυβέρνηση έκλεισε το ΜΕΤΡΟ ενώ
τα κινητά τηλέφωνα δεν λειτουργούν στο Σύνταγμα! Ο λαός κατέβηκε σήμερα στους
δρόμους δίνοντας ένα βροντερό «παρών», με συνθήματα ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΤΩΡΑ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ,
ΚΛΕΦΤΕΣ – ΚΛΕΦΤΕΣ – ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΦΥΓΕΤΕ ΑΠ’ ΕΔΩ και πολλά άλλα. Αυτήν
την ώρα παραμένουν κλειστές, οι Βασιλίσσης Σοφίας και Αμαλίας. Το σύνθημα ΠΑΜΕ
ΣΥΝΤΑΓΜΑ – ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ έχει γίνει απόφαση που αναμένετε να υλοποιηθεί.
ΌΛΟΙ ΚΑΤΩ! ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ! Προσοχή. Παρακρατικοί και Χρυσαυγίτες προσπαθούν να
δημιουργήσουν προβοκάτσιες. Χρειάζεται ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ ΑΠΟ ΌΛΟΥΣ. ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΗΝΟΥΝ ΗΔΗ ΣΚΗΝΕΣ!!!

Βήχος Παναγιώτης



Δείτε ζωντανά Σύνταγμα – Βουλή





Ζωντανά τώρα!





Δείτε
φωτογραφίες






Ζωντανά κι εδώ





Λαϊκή Συνέλευση τώρα. Ακούστε τους ομιλητές ζωντανά







VIDEO
στο
MEGA













FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr


FREE photo hosting by Fih.gr


FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

Στις 23 Ιούνη Πάμε Σύνταγμα – Μένουμε Σύνταγμα: ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ



Στις 23 Ιούνη Πάμε Σύνταγμα – Μένουμε Σύνταγμα:
ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΤΟ

ΠΑΣΟΚ


















FREE photo hosting by Fih.gr
Όλοι και όλες! Όλος ο λαός που
βαρέθηκε να περιμένει να τελειώσουν οι κοκορομαχίες μεγάλου μέρους της
Αριστεράς, βαρέθηκε τα ψέματα όλων των πολιτικών των αστικών κομμάτων και των
«αριστερών μαϊντανών» τους στη Βουλή, που βλέπει ένα καινούργιο Μνημόνιο να
έρχεται, που θα διαλύσει ότι έχει απομείνει στην Ελληνική κοινωνία, θα βυθίσει
στην πλήρη εξαθλίωση τις δυνάμεις της εργασίας και του πολιτισμού, τους
μισθοσυντήρητους,τα πλατειά λαϊκά στρώματα και τους μικρομεσαίους, τα «περήφανα γηρατειά» και τη νεολαία που της έκλεψαν το μέλλον! Όλοι στις
23 Ιούνη στο Σύνταγμα
– αν δεν μας προλάβουν τα γεγονότα που τρέχουν με
αστραπιαία ταχύτητα – με αίτημα αποφασιστικό: ΝΑ ΠΕΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΡΑ!
Όσοι μεμψιμοιρούν, όσοι φέρνουν προσκόμματα και διάφορες προφάσεις να κάτσουν
στην άκρη. Δεν τους χρειάζεται κανένας! Οι άλλοι, ΌΛΟΙ ΟΙ ΆΛΛΟΙ, ο λαός
ο πάντοτε ευκολόπιστος και πάντα προδομένος να είναι εκεί. Κάθε λεπτό που
περνάει να μιλάμε με τους διπλανούς μας, τους φίλους και συντρόφους μας, να
παίρνουμε πρωτοβουλίες για την μαζικότερη παρουσία μας. Να φτιάξουμε ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ
προκηρύξεις, Αφίσες, ότι είναι δυνατόν ώστε να προπαγανδιστεί αυτή η μέρα που
μπορεί να αλλάξει όχι μόνο τη δική μας ζωή και να ανατρέψει τον κατήφορο προς
τον Άδη στη χώρα μας, αλλά να δημιουργήσει Ντόμινο και για άλλες Ευρωπαϊκές
χώρες. Σήμερα, η ατομική ένταξη και συμμετοχή στον κοινό αγώνα για την
ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ κλπ., είναι η θεληματική πράξη που
μεταμορφώνει το κάθε εντασσόμενο άτομο σε ιστορική προσωπικότητα, που
μετουσιώνει το κάθε εξατομικευμένο υποκειμενικό βίωμα εναντιότητας στη
σημερινή κατάσταση, σε εξατομικευμένο υποκειμενικό βίωμα της συνείδησης που
ανακλά το Είναι και διαμορφώνει το Γίγνεσθαι. Σήμερα, η πάλη με σαφή
προσανατολισμό την «ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και την αναίρεση
των μέτρων ΠΑΣΟΚ-μνημονίου-τρόικας»
διερμηνεύει, αξιολογεί και
κατατάσσει ιστορικά κάθε άτομο, κάθε κοινωνική και πολιτική δύναμη. Σύντροφοι
και φίλοι. Ετοιμάζουν καινούργιο Νόμο για τις δημόσιες συναθροίσεις! Θα
απαγορεύουν και τις διαδηλώσεις σε λίγο! Επαναλαμβάνω και για τα ώτα μη
ακουόντων: «Αυτές είναι οι ώρες που δοκιμάζονται οι ψυχές των Ανθρώπων».
ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ!

Βήχος Παναγιώτης


Ο κάθε φίλος, ο κάθε συναγωνιστής, ο κάθε σύντροφος πρέπει να καταλάβει πως η δική του ατομική συμμετοχή στο Σύνταγμα και η παραμονή του εκεί, καθώς και η κατεύθυνση που έχει αυτή η ενέργεια, η δική του ατομική συμμετοχή στον αγώνα, είναι η αναγκαία προϋπόθεση για τη συγκρότηση της συλλογικής πολιτικής υπόστασης, που θα εκδηλώνει, μαζικά και με όρους κινήματος, τη συλλογική βούληση για ανατροπή της σημερινής πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας, με την Ανατροπή του ΠΑΣΟΚ. Ο κάθε φίλος, ο κάθε συναγωνιστής, ο κάθε σύντροφος πρέπει να καταλάβει ότι χωρίς τη δική του συμμετοχή, και χωρίς την δυναμική που απορρέει απ’ αυτήν, τίποτε απ’ όσα συμβαίνουν σήμερα δεν πρόκειται ν’ αλλάξει. Η ατομική ευθύνη της καθεμιάς και του καθενός από εμάς, της καθεμιάς και του καθενός από εσάς, δεν μπορεί να παραγραφεί πλέον από το «τι δεν κάνουν όλοι οι άλλοι, κόμματα, ηγεσίες κλπ. κλπ.», αφού εμείς, εσείς, όλοι μας, δεν κάνουμε πρακτικά σήμερα, αυτό που, εδώ και πολλά χρόνια, διαμαρτυρόμαστε και γκρινιάζουμε ότι «δεν πράττουν οι άλλοι για μας».

Σήμερα, η ατομική ένταξη και συμμετοχή στον κοινό αγώνα για την ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ κλπ., είναι η θεληματική πράξη που μεταμορφώνει το κάθε εντασσόμενο άτομο σε ιστορική προσωπικότητα, που μετουσιώνει το κάθε εξατομικευμένο υποκειμενικό βίωμα εναντιότητας στη σημερινή κατάσταση, σε εξατομικευμένο υποκειμενικό βίωμα της συνείδησης που ανακλά το Είναι και διαμορφώνει το Γίγνεσθαι.

Φίλοι, συναγωνιστές, σύντροφοι, αν το θελήσουμε, αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας, την αγανάκτησή μας, την οργή μας ενάντια στη σημερινή εφιαλτική πραγματικότητα, θα γίνουμε, όπως λέει και το γνωστό τραγούδι, από δυό-τρείς χίλιοι δεκατρείς, θα γίνουμε ένας ακατανίκητος λαϊκός χείμαρρος, που θ’ ανατρέψει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, θ’ αναιρέσει τα μέτρα ΠΑΣΟΚ-μνημονίου-τρόικας και θα δημιουργήσει τις συνθήκες για ένα καλύτερο παρόν κι ένα ακόμη πιο ελπιδοφόρο μέλλον.

Η πολιτική αυτο-οργάνωση των μισθοσυντήρητων, της νεολαίας και του λαού, με στόχο Ν’ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ - Ν’ ΑΝΑΙΡΕΘΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ - ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΤΡΟΪΚΑ, είναι η αναγκαία πολιτική συνθήκη που απαιτούν οι περιστάσεις για ν’ αποτραπεί η καταστροφή που μας απειλεί.

Ο στόχος Ν’ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ, ν’ ανατραπεί η πολιτική που υπηρετεί την αριστοκρατία του πλούτου, που υπηρετεί το υπερσυσσωρευμένο ελληνικό και πολυεθνικό κεφάλαιο, είναι ο στόχος που μπορεί να ενεργοποιήσει και να ενοποιήσει την πλειονοψηφία, και των μισθοσυντήρητων, και των στρωμάτων του πληθυσμού που δεν ανήκουν στην εργατική τάξη αλλά πλήττονται καθοριστικά και θανάσιμα από τη σημερινή κατάσταση.

Σήμερα, με τα μέτρα ΠΑΣΟΚ-ΤΡΟΪΚΑΣ, ακόμη και τα αστικοδημοκρατικά αιτήματα του περασμένου αιώνα μπαίνουν στην ημερήσια διάταξη των διεκδικήσεων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

Σε κάθε πόλη, σε κάθε συνοικία, σε κάθε χωριό, σε κάθε χώρο εργασιακής και κοινωνικής δραστηριότητας, πρέπει να υπάρξουν πρωτοβουλίες και να συγκροτηθούν πολιτικές συσπειρώσεις -έξω και πέρα από τα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα, κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά- έτσι ώστε να καλυφθεί το πολιτικό κενό εκπροσώπησης των λαϊκών συμφερόντων με όρους κινήματος.

Η κάθε Ελληνίδα και ο κάθε Έλληνας, μισθωτός, νεολαίος, μικρομεσαίος κλπ., πρέπει να καταλάβει πως η δική του ατομική συμμετοχή είναι η αναγκαία προϋπόθεση για τη συγκρότηση της συλλογικής πολιτικής υπόστασης, που θα εκδηλώνει, μαζικά και με όρους κινήματος, τη συλλογική βούληση για ανατροπή της σημερινής πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας.

Σήμερα, εκείνο που επείγει δεν είναι η άμεση επίλυση των πολιτικών και ιδεολογικών διαφορών των διαφόρων τμημάτων του ριζοσπαστικού πολιτικού χώρου, ούτε η άμεση πολιτική-ιδεολογική προγραμματική ενότητα της Αριστεράς. Στις σημερινές συνθήκες, οι πρωτοβουλίες για διάλογο πάνω στα γενικά ζητούμενα και τα δια ταύτα του κινήματος αναδεικνύουν, μέσα από τις διαφορετικές προσεγγίσεις πάνω στα ζητούμενα και τα δια ταύτα της αντιμετώπισης της καταστροφής που απειλεί τους μισθοσυντήρητους και τα λαϊκά στρώματα, τις αλληλοαναιρούμενες και αξεπέραστες ιδεολογικοπολιτικές αφετηρίες αυτών που μετέχουν σ’ έναν τέτοιο διάλογο, οξύνουν τις υπάρχουσες αντιθέσεις, εντοπίζουν και περιχαρακώνουν τις ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές, και δημιουργούν σύγχυση και κλίμα αποσυσπείρωσης στις κατηγορίες του πληθυσμού που πλήττονται από τη σημερινή πολιτική κατάσταση. Έτσι, μ’ αυτόν τον τρόπο, ούτε η ενότητα του ριζοσπαστικού πολιτικού χώρου και της Αριστεράς διευκολύνεται, ούτε οι υποκειμενικές συνθήκες για την αγωνιστική συσπείρωση των λαϊκών στρωμάτων ενάντια στα μέτρα ΠΑΣΟΚ-ΤΡΟΪΚΑΣ επιτυγχάνονται.

Σήμερα, εκείνο που επείγει είναι η άμεση συνεννόηση και ο συντονισμός των πολυδιασπασμένων πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων του ριζοσπαστικού και εν γένει του δημοκρατικού και προοδευτικού χώρου. Η συνεννόηση και ο συντονισμός θα προκύψει, όχι μέσα από την άμεση άμβλυνση της πολιτικής διαφορετικότητας -πράγμα αδύνατον να συμβεί στις σημερινές συνθήκες, αλλά μέσα από την αγωνιστική σύμπραξη με κατεύθυνση την ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και των μέτρων μνημονίου-τρόικας.

Επισημαίνω αυτά που λέμε σαν Συλλογικότητα του Πολιτικού Καφενείου: Αφού λοιπόν οι αντικειμενικές συνθήκες της καπιταλιστικής κοινωνίας, στα ποσοτικά και ποιοτικά της μεγέθη, έχουν μεγάλο βαθμό ωριμότητας και συνηγορούν στην αναγκαιότητα ύπαρξης ενός ρωμαλέου ριζοσπαστικού αντικαπιταλιστικού κινήματος, πρέπει να αναζητηθούν οι διαλεκτικές πολιτικές αιτίες της κραυγαλέας ανωριμότητας του υποκειμενικού παράγοντα της ελληνικής κοινωνίας.

Οι κομφορμιστικές επαναλήψεις σε στερεότυπα του τύπου «ρεφορμιστές, οπορτουνιστές κλπ», πρέπει να τελειώνουν γιατί δεν μπορούν πια να δικαιολογούν τις δικές μας ανεπάρκειες και την ανικανότητά μας να παράξουμε την πολιτική στρατηγική και τακτική που θα μετατρέψει την δυνατότητα ανατροπής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και των μέτρων μνημονίου-τρόικας σε πραγματικότητα, την πολιτική στρατηγική και τακτική που θ’ αξιοποιήσει τις ώριμες αντικειμενικές συνθήκες της κοινωνίας και την κρίση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος και θα συμβάλει στη δημιουργία ενός ρωμαλέου ριζοσπαστικού αντικαπιταλιστικού κινήματος.

Ας γίνει, λοιπόν, η κόλαση, που προετοιμάζει για τα λαϊκά στρώματα η ιθύνουσα τάξη, αιτία να βλαστήσει, μέσα στα σπλάχνα της σημερινής κοινωνίας, η υποκειμενική προϋπόθεση για το «νέο».

ΌΛΟΙ ΚΑΙ ΌΛΕΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΙΣ 23 ΙΟΥΝΗ

ΠΑΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ – ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

ΝΑ ΠΕΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ – ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΤΡΟΙΚΑ

Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

Συνέλαβαν τον επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν, για βιασμό!!!



Συνέλαβαν τον επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν, για βιασμό!!!




FREE photo hosting by Fih.gr






ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ: «ΔΝΤ ΚΑΙ ΕΕ ΚΑΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Ο,ΤΙ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΝΑ
ΚΑΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ»

"Η απόπειρα βιασμού και η ομηρεία
καμαριέρας ξενοδοχείου, σύμφωνα με την επίσημη καταγγελία της αστυνομίας της
Νέας Υόρκης που οδήγησε στην άμεση σύλληψή του, έγινε από τον Στροσκάν καθοδόν
από τις ΗΠΑ προς τη Γερμανία για να συζητήσει με την Μέρκελ την τύχη της
Ελλάδας. Ας το καταλάβουμε πια. ΔΝΤ και ΕΕ αντιμετωπίζουν την Ελλάδα και της
κάνουν ό,τι θα ήθελαν να κάνουν με το ζόρι στο κρεβάτι με την καμαριέρα του
ξενοδοχείου τους. Η μόνη λογική που ξέρουν είναι η λογική του βιασμού".

Αλ.
Αλαβάνος.
Όπως δήλωσε στο
ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters ο εκπρόσωπος της αστυνομίας Πολ Μπράουν η
γυναίκα που έκανε την καταγγελία σε βάρος του 62χρονου Στρος-Καν είναι μια
32χρονη καμαριέρα ξενοδοχείου που απέδρασε από το δωμάτιο μετά το περιστατικό.
Ο Μπράουν διευκρίνισε αρχικά ότι ο Στρος-Καν συνελήφθη στο πλαίσιο έρευνας για
σεξουαλική επίθεση. Από την πλευρά του, ο επικεφαλής του ΔΝΤ δηλώνει αθώος. Σε
επικοινωνία του μέσω e-mail με το πρακτορείο Reuters, ο δικηγόρος του,
Μπέντζαμιν Μπράφμαν, αναφέρει ότι ο πελάτης του «θα δηλώσει αθώος».


Ο επικεφαλής του ΔΝΤ θα παρουσιαστεί
ενώπιον δικαστηρίου αργότερα σήμερα.

Βήχος Παναγιώτης



Συνέλαβαν τον Ντομινίκ Στρος Καν για βιασμό!!!




Σύμφωνα με ξένα δημοσιεύματα, που αναπαράγονται σήμερα και στην
Ελλάδα, στη σύλληψη του Ντομινίκ Στρος Καν προχώρησαν οι αστυνομικές αρχές χθες
Σάββατο με την κατηγορία της σεξουαλικής επίθεσης σε καμαριέρα ξενοδοχείου στο
Μανχάταν.


Τρεις αστυνομικοί, λίγα λεπτά
προτού αναχωρήσει η πτήση του επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στις
4:45 από το αεροδρόμιο Κένεντι για το Παρίσι, τον έθεσαν υπό κράτηση.



Ο επικεφαλής των λωποδυτών
του ΔΝΤ, που έχει το παρατσούκλι του "μεγάλου γόη", όπως επισημαίνει σε
αποκλειστικό άρθρο της



New York Post
,
φέρεται να επιτέθηκε σε καμαριέρα του ξενοδοχείου Sofitel μόλις μπήκε στο
δωμάτιό του, την πέταξε στο κρεβάτι και την εξανάγκασε να του κάνει στοματικό
σεξ. Σοδομαζοχιστική επίθεση γράφει η New York Post



Η γυναίκα, όπως αναφέρει
δημοσίευμα της



ΝΥDaily News
,
κατόρθωσε να διαφύγει από το δωμάτιο και ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού
Ταμείου έφυγε με κατεύθυνση προς το αεροδρόμιο.



Ο εκπρόσωπος της αστυνομίας
της Νέας Υόρκης Πολ Μπράουν επιβεβαίωσε τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής
(ώρα Ελλάδας) ότι ο γενικός διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου
Ντομινίκ Στρος-Καν συνελήφθη στο πλαίσιο έρευνας για σεξουαλική επίθεση και
ανακρίνεται.


Δείτε και VIDEO του CNN



http://www.dailymotion.com/video/xipp5j_strauss-kahn-arrested-for-sexual-attack_news#from=embed&start=5



Ήδη απαγγέλθηκαν κατηγορίες
για σεξουαλική επίθεση, απόπειρα βιασμού και ομηρίας, κατά του ισχυρού άνδρα του
ΔΝΤ, σύμφωνα με ανακοίνωση της αστυνονομίας. Ο Στρος-Καν αναμένεται να
παρουσιαστεί αργότερα ενώπιον δικαστηρίου.


Ο δικηγόρος που εκπροσωπεί
τον Ντομινίκ Στρος Καν, ο οποίος κρατείται στο αεροδρόμιο JFK της Νέας Υόρκης,
δήλωσε ότι ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου "θα δηλώσει αθώος".


Τον Στρος-Καν εκπροσωπεί ο
Μπέντζαμιν Μπράφμαν, ο οποίος επικοινώνησε με το Reuters με e-mail.



Η αστυνομία αναμένεται να
εξετάσει οπτικό υλικό από τις κάμερες του ξενοδοχείου, ενώ υπάρχουν πληροφορίες
και για την ύπαρξη γενετικού υλικού.


Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά
που ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου εμπλέκεται σε σεξουαλικό
σκάνδαλο, καθώς και στο παρελθόν πολλά δημοσιεύματα τον ήθελαν να διατηρεί
εξωσυζυγικές σχέσεις.


Ο πρόεδρος του Διεθνούς
Νομισματικού Ταμείου, Ντομινίκ Στρος Καν, επρόκειτο να συναντηθεί σήμερα Κυριακή
με την Καγκελάριο της Γερμανίας, Άγκελα Μέρκελ, προκειμένου να συζητήσουν για
την κρίση χρέους στην Ευρωζώνη, την πορεία της Ελλάδας και την έκθεση των
ελεγκτών της τρόικας. Όπως είναι φυσικό η συνάντηση ματαιώθηκε.



Ο 62χρονος πολιτικός, που
έχει το παρατσούκλι του "μεγάλου γόη", όπως αποκάλυψε σε αποκλειστικό άρθρο της
New York Post, επιτέθηκε σε καμαριέρα του ξενοδοχείου Sofitel μόλις μπήκε στο
δωμάτιό του, την πέταξε στο κρεβάτι και προσπάθησε να την εξανάγκασει να του
κάνει στοματικό σεξ και στη συνέχεια προσπάθησε να την κρατήσει στο δωμάτιο,
κλειδώνοντας την πόρτα.


Η γυναίκα, όπως αναφέρει
δημοσίευμα της ΝΥDaily News, κατόρθωσε να διαφύγει από το δωμάτιο και ο
επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου έφυγε με κατεύθυνση προς το
αεροδρόμιο, όπου λίγο αργότερα συνελήφθη.


Η είδηση, που έκανε τον γύρο
του κόσμου επιβεβαιώθηκε λίγο αργότερα από την αστυνομία της Νέας Υόρκης.



Η 32χρονη καμαριέρα, η οποία
κατέθεσε μήνυση, νοσηλεύεται στο νοσοκομείο Ρούζβελτ με ελαφρά τραύματα μετά την
επίθεση, που είπε πως σημειώθηκε όταν μπήκε στο δωμάτιο για να καθαρίσει περίπου
στις 13:00 τοπική ώρα.


"Βγήκε από το μπάνιο, εντελώς
γυμνός, και αποπειράθηκε να την κακοποιήσει σεξουαλικά", ανέφερε εκπρόσωπος της
αστυνομίας επικαλούμενος τη μαρτυρία της καμαριέρας, η οποία αντιστάθηκε με
αποτέλεσμα ο Στρος Καν να την πιάσει και με βία να τη σύρει στο μπάνιο.



Η γυναίκα, αφού κατάφερε να
αποδράσει, ειδοποίησε το προσωπικό, το οποίο κάλεσε την αστυνομία. Ο Στρος-Καν
είχε φύγει όταν έφθασαν αστυνομικοί στο ξενοδοχείο, και φαίνεται ότι έφυγε πολύ
βιαστικά, ξεχνώντας το κινητό του τηλέφωνο.


Ώρες προτού συλληφθεί ο
επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, υπήρχαν φωνές που ανέφεραν ότι
ήταν στόχος εκστρατείας λασπολογίας από τον πρόεδρο της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί.


"Υπάρχει τώρα μια δομημένη
και ενορχηστρωμένη εκστρατεία, όπως έχει ήδη ανακοινωθεί από τον Νικολά Σαρκοζί
και τους στενότερους συμμάχους, να επιτεθούν στο χαρακτήρα του Ντομινίκ Στρος
Καν", δήλωνε o Jean-Marie Le Guen στο ραδιοφωνικό σταθμό Europe 1.



Η κατηγορία εκτιμάται ότι θα
αποτελέσει σοβαρό πλήγμα για τον ίδιο και το ΔΝΤ, το οποίο διαχειρίζεται δάνεια
δισεκατομμυρίων δολαρίων για την αντιμετώπιση των κρίσεων χρέους στην ευρωζώνη.
Η υπόθεση ακολουθεί την ανακοίνωση του Τζον Λίπσκι, δεύτερου τη τάξει στο
Ταμείο, ότι θα αποχωρήσει τον Αύγουστο από αυτό, με τη λήξη της θητείας του.


Ο γενικός διευθυντής του ΔΝΤ
δεν έχει ακόμα ξεκαθαρίσει εάν θα διεκδικήσει την προεδρία της Γαλλίας.
Δημοσκοπήσεις τον φέρουν να κερδίζει άνετα το συντηρητικό σημερινό γάλλο πρόεδρο
Νικολά Σαρκοζί σε μια ενδεχόμενη αναμέτρησή τους. Όποιος πηδάει καλύτερα είναι
ο... καταλληλότερος πρωθυπουργός αυτή την εποχή!!!


Ο Στρος Καν ανέλαβε την
ηγεσία του ΔΝΤ το Νοέμβριο του 2007 για πέντε χρόνια. Προηγουμένως είχε
διατελέσει υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, βουλευτής και καθηγητής οικονομικών
στο Ινστιτούτο Πολιτικών Μελετών του Παρισιού.


Τον Οκτώβριο του 2008 ο Στρος-Καν
είχε ζητήσει συγγνώμη για ένα «σφάλμα κρίσεως» που διέπραξε στη σχέση του με μια
υφισταμένη του, αλλά επέμεινε πως δεν εκμεταλλεύτηκε ούτε καταχράστηκε τη θέση
του, κάτι στο οποίο κατέληξε εσωτερική έρευνα από επιτροπή του διεθνούς
οικονομικού οργανισμού.


Είχε απολογηθεί στους
εργαζόμενους στο Ταμείο, τη γυναίκα με την οποία είχε τη σχέση, Πιρόσκα Νάγκι,
πρώην επικεφαλής της διεύθυνσης Αφρικής του ΔΝΤ, καθώς και στη σύζυγό του, τη
γνωστή τηλεοπτική δημοσιογράφο Αν Σινκλέρ.


Ο Στρος-Καν επρόκειτο να
λάβει μέρος την Δευτέρα στη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών των χωρών-μελών της
Ευρωζώνης στις Βρυξέλλες και να εκφωνήσει ομιλία στο 12ο οικονομικό φόρουμ που
διοργανώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.


Το ΔΝΤ απέφυγε να προβεί σε
οποιοδήποτε σχόλιο. Στελέχη του διοικητικού του συμβουλίου είπαν στο
ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters ότι επίσημα δεν έχουν ενημερωθεί για το
συμβάν.


Ο φωτογραφικός φακός συνέλαβε
τον Ντομινίκ Στρος-Καν να μπαίνει σε Πόρσε μαζί με τη σύζυγό του. Χλευάζει η
δεξιά. Από τη "γροθιά και το τριαντάφυλλο" στα πολυτελή αυτοκίνητα (Vid+Pic)


Προσοχή τις γυναίκες σας
Γιωργάκη όταν έχετε συναντήσεις με τον πηδήκουλα του ΔΝΤ. Έχει πηδήξει όλο τον
Ελληνικό λαό με τη δική σας συναίνεση, καθώς και άλλες χώρες, μην πηδήξει και
τις συζύγους σας τώρα. Θα στεναχωρηθούμε πολύ. Εκτός και δε σας νοιάζει
προκειμένου να... σώσετε την Ελλάδα???????

Παρισινή Κομμούνα: 140 χρόνια από την πρώτη «έφοδο στον ουρανό»



Η Παρισινή Κομμούνα ήταν η πρώτη προσπάθεια
"εφόρμησης στους ουρανούς" του προλεταριάτου. Αυτό ήταν ένα γεγονός που
προκάλεσε τον τρόμο και την οργή της κυρίαρχης τάξης. Ο αποτροπιασμός και
ταυτόχρονα η κατάπληξη της κυρίαρχης τάξης φαίνεται από τη φράση "Ήταν
οικοδόμος και ήθελε να κυβερνήσει τη Γαλλία!".
Αυτά ήταν τα λόγια ενός
συνταγματάρχη των Βερσαγιέζων, τη στιγμή που εκτελούσε ένα οικοδόμο, τον Λεβέκ,
μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Εθνοφρουράς. Ο Λέβεκ δεν ήταν παρά ένας από
τους χιλιάδες κομμουνάρους που έπεσαν θύματα της θηριωδίας του αστικού
στρατού. Μονάχα την τελευταία βδομάδα του Μάη του 1871 καταμετρήθηκαν στο
Παρίσι τα πτώματα 17.000 κομμουνάρων. Ωστόσο οι δυνάμεις της αντίδρασης δεν
σταμάτησαν να σκοτώνουν και να δολοφονούν μέχρι της 15 Ιούνη. Η περίφημη όμως
"ματωμένη βδομάδα" διήρκεσε επτά μέρες, από τις 21 έως τις 28 Μάη και αποτελεί
πια έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς στην ιστορία του παγκόσμιου
εργατικού κινήματος. Μέσα σ΄ αυτή τη βδομάδα οι εργάτες του Παρισιού
υπερασπίστηκαν, από οδόφραγμα σε οδόφραγμα, από σπίτι σε σπίτι, τις
κατακτήσεις της πρώτης σοσιαλιστικής επανάστασης. Ας δούμε όμως πως
εξελίχθηκαν τα πράγματα μέσα σ΄ αυτή τη "ματωμένη βδομάδα".

Επιμέλεια αφιερώματος: Μαρία Μαυροειδή, Γιώργος Τριβιζάκης. Πρόλογος:
Παναγιώτης Βήχος – Β. Ι. Λένιν: (Στη Μνήμη της Κομμούνας) – Φρίντριχ Ένγκελς:
(Κοιτάξτε την Παρισινή Κομμούνα)!



ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ
-


Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ
στα Ελληνικά Τραγουδούν οι: ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ και ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΑΝΟΥ



ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΗΣ ΦΡΙΚΑΛΕΑΣ ΜΗΧΑΝΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Βήχος Παναγιώτης

{Ήταν ως εκ τούτου μια Επανάσταση όχι ενάντια στη μια ή την άλλη νόμιμη, συνταγματική, δημοκρατική ή αυτοκρατορική μορφή της κρατικής εξουσίας. Ηταν μια Επανάσταση ενάντια στο ίδιο το κράτος, αυτό το υπερφυσικό έκτρωμα της κοινωνίας, ήταν ο ίδιος ο λαός που αναλάμβανε για το λογαριασμό του την ίδια του την κοινωνική ζωή.

Δεν ήταν μια επανάσταση για τη μεταβίβαση της εξουσίας από ένα τμήμα των κυρίαρχων τάξεων σε ένα άλλο αλλά μια Επανάσταση για τη συντριβή αυτή της ίδιας της φρικαλέας μηχανής ταξικής κυριαρχίας.

ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ

(Απαντα τομ. 22)}

Στις 21 Μάη, ημέρα Κυριακή, στις 7 το βράδυ, στο μέγαρο του Δημαρχείου συνεδριάζει η ολομέλεια του Συμβουλίου της Κομμούνας. Εκεί συζητάνε την περίπτωση του Κλιζερέ, πρώην αντιπροσώπου της Κομμούνας στο υπουργείο Πολέμου. Ο Κλιζερέ ήταν παλιός αξιωματικός του στρατού, είχε πάρει μέρος στην κατάπνιξη της εργατικής εξέγερσης του 1848 και τώρα είχε προσχωρήσει στην Κομμούνα. Έχει συλληφθεί και κατηγορείται για μια σειρά από στρατιωτικά λάθη. Όμως ξαφνικά μπαίνει μέσα στην αίθουσα ο Μπιλιορέ, μέλος της Επιτροπής Λαϊκής Σωτηρίας. Τη σκηνή που ακολουθεί την περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο ο γνωστός δημοσιογράφος, κομμουνάρος και ιστορικός της Παρισινής Κομμούνας, Λισαγκαρέ:

"Μπαίνει ο Μπιλιορέ κατάχλομος και κάθεται για λίγο. Καθώς ο Βερμολέρ συνεχίζει να μιλάει, του φωνάζει: "Τελειώνετε, τελειώνετε. Έχω να σας κάνω μια πολύ σοβαρή ανακοίνωση".

Βερμορέλ: "Παραχωρώ το λόγο στον πολίτη Μπιλιορέ".

Ο Μπιλιορέ διαβάζει ένα χαρτί που τρέμει ελαφρά στα χέρια του. "Ντομπρόβσκι προς το Υπουργείο Πολέμου και Επιτροπή Λαϊκής Σωτηρίας. Οι Βερσαγιέζοι μπήκαν από την πύλη του Σεν Κλου. Παίρνω μέτρα για να τους απωθήσω. Αν μου στείλετε ενισχύσεις θα μπορέσω να το κατορθώσω".

Μια σιωπή γεμάτη έκπληξη. Μετά αρχίζουν οι ερωτήσεις.

... Η ώρα περνά με την κουβέντα. Δεν υπάρχουν ούτε προτάσεις, ούτε συζήτηση. Είναι οκτώ η ώρα. Ο πρόεδρος Ζιλ Βαλές κλείνει τη συνεδρίαση. Την τελευταία συνεδρίαση της Κομμούνας!".

Αυτή η χαρακτηριστική περιγραφή του Λισαγκαρέ φέρνει στην επιφάνεια αυτό που ίσως ήταν το μεγαλύτερο μειονέκτημα της Κομμούνας: η έλλειψη επαναστατικής ηγεσίας.

Στις 21 Μάη λοιπόν, ο στρατός των Βερσαγιέζων μπαίνει στο Παρίσι. Η αστική τάξη έχει πάρει πια την απόφαση να πνίξει στο αίμα τους εργάτες του Παρισιού που από τις 18 Μάρτη είχαν εγκαθιδρύσει τη δικιά τους εξουσία. Την κρίσιμη αυτή στιγμή όμως το Συμβούλιο της Κομμούνας διαλύεται.

Η Κομμούνα σχηματιζόταν από τους δημοτικούς συμβούλους που είχαν εκλεγεί με βάση το γενικό εκλογικό δικαίωμα στα διάφορα διαμερίσματα του Παρισιού. Ηταν υπεύθυνοι και μπορούσαν να ανακληθούν οποιαδήποτε στιγμή. Η πλειοψηφία τους αποτελούνταν από εργάτες ή αναγνωρισμένους εκπροσώπους της εργατικής τάξης.

Δεν είχαν όμως μια ξεκάθαρη ιδεολογική κατεύθυνση. Οι ιδέες που επικρατούσαν ήταν οι ιδέες του Προυντόν, ενός ουτοπικού σοσιαλιστή, που ονειρευόταν ένα κόσμο φτιαγμένο σε μια ομοσπονδία σοσιαλιστικών κοινοτήτων (κομμούνες). Ετσι ουσιαστικά, ποτέ δεν μπήκε το ζήτημα της κρατικής εξουσίας για ολόκληρη τη χώρα.

Το Παρίσι απομονώθηκε και δέχτηκε την επίθεση όλου του αστικού στρατού.

Η στρατιωτική κατάσταση, παρά την αισιοδοξία του Ντομπρόβσκι, χειροτερεύει. Όλη τη νύχτα της 21ης προς της 22ης του Μάη νέες δυνάμεις των Βερσαγιέζων εισχωρούν στο Παρίσι. Η αντίσταση των Κομμουνάρων είναι σθεναρή αλλά ανοργάνωτη. Ο Ιστορικός της Κομμούνας, Τάλες, λέει:

"Οι διαδοχικές γραμμές της άμυνας καθώς δεν ήταν οργανωμένες αυτοσχεδίαζαν παντού. Οτι έκαναν το έκαναν κατά τύχη, κατά την πρωτοβουλία ή την θέληση του καθένα".

Η κεντρική διοίκηση είχε διαλυθεί. Κάθε μέλος της Κομμούνας είχε πάει στο διαμέρισμα του και οργάνωνε εκεί την αντίσταση. Άρχισαν να στήνονται οδοφράγματα παντού. Μέχρι το βράδυ, οι Βερσαγιέζοι είχαν καταλάβει ένα μεγάλο τμήμα του Δυτικού Παρισιού, όπου βρίσκονται βασικά οι αστικές συνοικίες και έχουν δημιουργήσει ένα μέτωπο οκτώ χιλιομέτρων.

Όλοι οι εργάτες βρίσκονται στο δρόμο. Ο Λισαγκαρέ γράφει στην εφημερίδα του: "Ο Λόγος του Λαού": "Ας θυμηθούμε τη 18η Μάρτη. Στη φωτιά τώρα! Δεν αρκεί πια να φωνάζουμε: Ζήτω η Δημοκρατία! Αλλά να την κάνουμε να ζήσει!".

Αυτή τη Δημοκρατία, που είχε ανοίξει μια νέα ζωή στους εργάτες, "ένα νέο αιώνα". Αυτή που περιγράφει ο χρονογράφος της ίδιας εφημερίδας στις 19 Μάη:

"Μπαίνουν, βγαίνουν, κυκλοφορούν, συγκεντρώνονται. Το γέλιο του πιτσιρικά του Παρισιού διακόπτει τις πολιτικές συζητήσεις. Πλησιάστε στις ομάδες και ακούστε. Ενας ολόκληρος λαός συζητάει για πολύ σοβαρά ζητήματα. Για πρώτη φορά ακούς εργάτες να ανταλλάσσουν εκτιμήσεις πάνω σε προβλήματα που μόνο τους φιλόσοφους απασχολούσαν μέχρι τώρα.

Φύλακες δεν υπάρχουν. Κανένας αστυφύλακας δεν κλείνει το δρόμο δεν εμποδίζει τους διαβάτες. Η ασφάλεια είναι απόλυτη.

Παλιά, όταν αυτός ο ίδιος λαός έβγαινε σε κατάσταση ευθυμίας από τους χορούς του, οι αστοί παραμέριζαν λέγοντας χαμηλόφωνα: Αν αυτοί οι άνθρωποι ήταν ελεύθεροι, τι θα γινόμασταν; Τι θα γινόντουσαν οι ίδιοι;". Τώρα είναι ελεύθεροι και δε χορεύουν. Είναι ελεύθεροι και μάχονται. Όταν ένας καλόπιστος άνθρωπος περνά δίπλα τους σήμερα καταλαβαίνει ότι ένας νέος αιώνας γεννήθηκε".

Η 23 Μάη ήταν μια πολύ κρίσιμη μέρα. Η αντίσταση είχε οργανωθεί καλά. Οι Βερσαγιέζοι με 30 χιλιάδες στρατό περικυκλώνουν το λόφο της Μονμάρτης. Η Μονμάρτη πέφτει.

Ο λόφος αυτός που δεσπόζει στο Παρίσι είναι ένα επαναστατικό σύμβολο. Από εδώ ξεκίνησε η Κομμούνα στις 18 Μάρτη. Ο Μαρξ αναλύοντας την υλική βάση αυτής της εξέγερσης έλεγε:

"Η Δεύτερη Αυτοκρατορία είχε διπλασιάσει το εθνικό χρέος και είχε βουτήξει σε βαριά τοπικά χρέη όλες τις μεγάλες πόλεις. Ο πόλεμος (με τους Πρώσους) είχε αυξήσει τρομερά τις απαιτήσεις προς το έθνος και είχε καταστρέψει ανελέητα τις πλουτοπαραγωγικές πηγές. Και για να ολοκληρωθεί η καταστροφή, παρουσιάστηκε ο Πρώσος Σάιλοκ με το γραμμάτιό του για τη συντήρηση μισού εκατομμυρίου στρατιωτών στο γαλλικό έδαφος, για την πολεμική αποζημίωσή του από πέντε δισεκατομμύρια και για τον τόκο 5% στις απλήρωτες δόσεις της αποζημίωσης. Ποιος θα πλήρωνε το λογαριασμό; Μόνο με τη βίαιη ανατροπή της δημοκρατίας μπορούσαν οι σφετεριστές του πλούτου να ελπίζουν ότι θα φορτώσουν στους ώμους των δημιουργών αυτού του πλούτου τα έξοδα ενός πολέμου που τον είχαν προκαλέσει αυτοί οι ίδιοι.

Αυτή η συνωμοσία σκόνταφτε μονάχα σ΄ ένα μεγάλο εμπόδιο - το Παρίσι. Ο αφοπλισμός του Παρισιού ήταν ο πρώτος όρος της επιτυχίας".

Σαν πρώτο βήμα, ο Θιέρσος στέλνει το στρατό του να πάρει τα κανόνια της Μονμάρτης. Αυτά τα κανόνια ήταν στην κυριολεξία ιδιοκτησία των εργατών. Η εθνοφρουρά με δικά της λεφτά τα είχε φτιάξει και είχε οπλιστεί μπροστά στην άρνηση του Θιέρσου και της αστικής τάξης να υπερασπιστεί τη χώρα από τον Πρωσικό στρατό.

Στις 18 Μάρτη ο λαός του Παρισιού ξεσηκώνεται για να υπερασπιστεί τα κανόνια του. Ο στρατός συναδελφώνεται με τον λαό. Οι αξιωματικοί εκτελούνται. Οι αστοί πανικοβάλλονται. Εγκαταλείπουν το Παρίσι και καταφεύγουν στις Βερσαλλίες. Η εξουσία βρίσκεται στα χέρια των εργατών χωρίς αυτοί να το έχουν καταλάβει.

Η μόνη οργάνωση του λαού που υπάρχει είναι η Κεντρική Επιτροπή της Εθνοφρουράς, η οποία αποτελείται από εκλεγμένους αντιπροσώπους των ενόπλων εργατών. Αυτή γίνεται κυβέρνηση. Θέλει όμως να διώξει από πάνω της το βαρύ φορτίο το συντομότερο δυνατό. Σε 10 μέρες κάνει εκλογές και εκλέγεται η Κομμούνα.

Τώρα, η πτώση της Μονμάρτης επισφραγίζει όλη την αναποφασιστικότητα της ηγεσίας να προχωρήσει από τις πρώτες μέρες να συντρίψει τον πανικόβλητο αστικό στρατό και να εγκαθιδρύσει την εργατική εξουσία σ΄ ολόκληρη τη χώρα.

Στις 24 Μάη, οι εφημερίδες, καθώς και τις τελευταίες μέρες, κυκλοφορούν με αποκλειστικά στρατιωτικές ειδήσεις για την εξέλιξη των μαχών και ανακοινώσεις του Υπουργείου Πολέμου και της Επιτροπής Λαϊκής Σωτηρίας.

Χαρακτηριστικό γι΄ αυτό είναι ένα απόσπασμα από το "Λόγο του Λαού":

"Σήμερα το πρωί οι Βερσαγιέζοι, λένε, έκαναν μια κυκλική κίνηση από την πύλη του Κλινιανκούρ. Αυτή η κίνηση έχει σα στόχο να περικυκλώσει τον λόφο της Μονμάρτης και να απομονώσει τη Μπεβίλ. Η λεωφόρος Ορνανό υπερασπίζεται καλά. Οι πυροβολισμοί απλώνονται πίσω από την οδό Ζεσέν. Η κόκκινη σημαία κυματίζει πάντα στην Πλατεία του Υδραγωγείου".

Οι επιθέσεις των Βερσαγιέζων είναι βίαιες και οι αιχμάλωτοι που συλλαμβάνονται εκτελούνται. Αυτό μεγαλώνει την αποφασιστικότητα των εργατών του Παρισιού. Συγκεντρώνονται στις εργατικές συνοικίες. Εδώ οι δρόμοι είναι στενοί και η αντίσταση καλύτερη. Ο διοικητής του Παρισιού, Οσμάν, πολλά χρόνια πριν είχε χαράξει στο Παρίσι μεγάλους και φαρδείς δρόμους, τα μπουλβάρ. Είχε προβλέψει ότι θα δίνονταν μάχες και χρειάζονταν μεγάλοι δρόμοι για το πυροβολικό.

Οι Παριζιάνοι για να αντισταθούν βάζουν φωτιές στα μεγάλα κτίρια. Φτιάχνονται τείχη φωτιάς. Οι αστοί εξεγείρονται. Τι ενδιαφέρει τους εργάτες όμως, αφού δεν πρόκειται να ζήσουν σε μια πόλη που δεν είναι δική τους;

Στις 25 και 26 Μάη το μέτωπο των Κομμουνάρων όσο πάει και μικραίνει. Μένουν οι εργατικές συνοικίες στα ανατολικά του Παρισιού. Αυτή ήταν η καρδιά της επανάστασης και αυτή θα κρατήσει μέχρι το τέλος, έστω και αν δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις για τη νίκη της και την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας. Ο Λένιν στο άρθρο του "Στη Μνήμη της Κομμούνας" (το δημοσιεύουμε στο αφιέρωμα αυτό) γράφει:

"Για να είναι νικηφόρα μια κοινωνική επανάσταση πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον δυο προϋποθέσεις: υψηλό επίπεδο ανάπτυξης παραγωγικών δυνάμεων και προετοιμασία του προλεταριάτου. Το 1871 όμως αυτές οι δυο Προϋποθέσεις δεν υπήρχαν. Ο γαλλικός καπιταλισμός δεν ήταν ακόμα αρκετά ανεπτυγμένος και η Γαλλία ήταν τότε βασικά μια μικροαστική (από βιοτέχνες, αγρότες, μικροέμπορους κλπ). Εκτός από αυτό δεν υπήρχε εργατικό κόμμα".

Τα μέλη της Πρώτης Διεθνούς του Μαρξ ήταν λίγα και ο ρόλος που έπαιξαν μικρός. Σαράντα περίπου χρόνια μετά, η εργατική τάξη έφτιαξε το δικό της κόμμα, το Μπολσεβίκικο κόμμα που την οδήγησε στην εξουσία το 1917 στη Ρωσία.

Παρόλα αυτά, οι κατακτήσεις της Κομμούνας, έστω και στο μικρό διάστημα της διακυβέρνησης της ήταν πολύ σημαντικές και αποτέλεσαν ορόσημο για τις επόμενες επαναστάσεις καθώς και γι΄ αυτήν που είναι μπροστά μας. Οι πιο σημαντικές κατακτήσεις της Κομμούνας ήταν οι εξής:

- Το πρώτο διάταγμά της, για την κατάργηση του μόνιμου στρατού και η αντικατάστασή του με τον οπλισμένο λαό.

- Η αστυνομία που μέχρι τότε ήταν το όργανο της κεντρικής κυβέρνησης απογυμνώθηκε αμέσως από όλες τις πολιτικές της ιδιότητες και μετατράπηκε σε υπεύθυνο όργανο της Κομμούνας που μπορούσε να ανακληθεί οποιαδήποτε στιγμή.

- Το ίδιο έγινε και με τους δημόσιους υπαλλήλους σε όλους τους κλάδους της διοίκησης. Από τα μέλη της Κομμούνας ως τους κατώτερους υπαλλήλους η δημόσια υπηρεσία αμειβόταν με εργατικούς μισθούς.

- Χωρίστηκε η εκκλησία από το κράτος και απαλλοτριώθηκαν όλες οι εκκλησίες που αποτελούσαν οργανισμούς με ιδιαίτερη περιουσία.

- Όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα άνοιξαν δωρεάν για το λαό και ταυτόχρονα ξεκαθαρίστηκαν από κάθε επέμβαση της εκκλησίας και του κράτους.

Το Σάββατο στις 27 Μάη έχει μείνει ένας πολύ μικρός χώρος για τους εργάτες που συνεχίζουν να παλεύουν ενάντια στην αστική καταπίεση. Μένει πια η εργατική συνοικία της Μπελβίλ.

Οι Κομμουνάροι στις σφαγές των Βερσαγιέζων, αντιδρούν μ΄ ένα τρόπο σπασμωδικό. Εκτελούν τους ομήρους που είχαν στις φυλακές τους, τους ανώτερους κληρικούς, τους αστούς και φυσικά τους χαφιέδες των Βερσαγιέζων (κάτι που δεν μας λυπεί ιδιαίτερα, για να μην πούμε καθόλου).

Οι "θεάρεστες" όμως ψυχές των αστών εξεγείρονται. Αυτό όμως ήταν κάτι που έπρεπε να είχε γίνει πολύ νωρίς. Έπρεπε δηλαδή να είχαν εγκαθιδρύσει τη δική τους εξουσία και κάθε αστική σαπίλα έπρεπε να εξαφανιστεί.

Διαφορετικά η δικτατορία των αστών είναι αμείλικτη. Αυτό ήταν ένα λάθος, αξίζει να σημειωθεί, που δεν έκαναν οι Μπολσεβίκοι αλλά υπάρχουν πολλοί αναρχοφιλελεύθεροι που τους κατηγορούν.

Δείγμα της ατολμίας των ηγετών της Κομμούνας ήταν ότι δεν τόλμησαν να πειράξουν την τράπεζα της Γαλλίας. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στον Μαρξ να κάνει μια προσθήκη στο "Κομμουνιστικό Μανιφέστο": Η εργατική τάξη παίρνοντας την εξουσία στα χέρια της πρέπει να συντρίψει τον παλιό αστικό κρατικό μηχανισμό και να επιβάλλει τη δικιά της δικτατορία.

Ο Ιστορικός της Κομμούνας, Τάλες, λέει:

"Πεπεισμένος ότι η αστική τάξη θα έχανε από τα προνόμια της ο Θιέρσος αρνήθηκε να συζητήσει ακόμα και με τους μετριοπαθείς της Κεντρικής Επιτροπής. Τοποθετώντας τα συμφέροντα της τάξης του πάνω από κάθε ηθική, δεν είχε κανένα ενδοιασμό να παλέψει με το ψέμα και τη συκοφαντία. Νικητής δεν σκεφτόταν παρά να καταστρέψει όσο μπορούσε περισσότερο τα σπέρματα της σοσιαλιστικής επανάστασης".

Το πρωί της Κυριακής στις 28 Μάη, η Κομμούνα πεθαίνει. Από νωρίς οι Βερσαγιέζοι γλιστράνε πίσω από τους τελευταίους υπερασπιστές. Τα οδοφράγματα πέφτουν το ένα μετά το άλλο. Το μεσημέρι η Κομμούνα ρίχνει τον τελευταίο πυροβολισμό της. Η Κομμούνα είχε "πεθάνει".

Είχε όμως πράγματι πεθάνει; Αυτό μπορούμε να το καταλάβουμε μονάχα αφήνοντας δυο αστούς συγγραφείς να μιλήσουν για την Κομμούνα. Είμαστε ήδη ένα χρόνο μετά την ήττα, στα 1872 και όμως οι αστοί ανησυχούν επειδή...

"Δεν μας απασχολεί πολύ ότι η νίκη έχει κι άλλους στόχους εκτός από τον θρίαμβο, ότι τίποτα δεν άλλαξε στο πνεύμα των νικημένων εκτός από την πρόθεση μιας μεγαλύτερης μνησικακίας και ότι πρέπει να ασχοληθούμε με το γεγονός ότι η κοινωνική επανάσταση βρίσκεται διαρκώς στο κατώφλι της κοινωνίας".

Και τέλος καταλήγουν με πάρα πολύ μεγάλη ειλικρίνεια:

"Τι εμπόδιο μπορούμε να της βάλουμε; Ένα μόνο: τη δύναμη, το στρατό".

Σήμερα, 140 χρόνια μετά την ηρωική εξέγερση των εργατών του Παρισιού, η άλυτη κρίση του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού γίνεται ολοένα και πιο βαθιά και έτσι βάζει πάλι με τον πιο άμεσο τρόπο το ζήτημα της ανατροπής του και της κοινωνικής αλλαγής. Σήμερα τα μαθήματα της Κομμούνας και τα ζητήματα που έβαλε είναι περισσότερο από ποτέ επίκαιρα.

Στο στρατό, το μόνο όπλο της αστικής τάξης, οι εργάτες πρέπει να αντιτάξουν το δικό τους συνειδητό όπλο, το εργατικό επαναστατικό κόμμα, κάτι που έλειψε από την Κομμούνα του Παρισιού.

Αυτό είναι και το πιο σημαντικό συμπέρασμα που βγάζει και ο Τρότσκι στο άρθρο του "Τα μαθήματα της Κομμούνας":

"Το εργατικό κόμμα - το αληθινό - δεν είναι μια μηχανή για κοινοβουλευτικές μανούβρες. Είναι η συσσωρευμένη και οργανωμένη πείρα του προλεταριάτου. Μόνο με τη βοήθεια του κόμματος που στηρίζεται σ΄ όλη την περασμένη ιστορία, που προβλέπει θεωρητικά τους δρόμους της ανάπτυξής του, όλους του τους σταθμούς και εξάγει τον τύπο της απαιτούμενης δράσης, το προλεταριάτο απελευθερώνει από την ανάγκη να ξαναρχίζει πάντα την ιστορία του εξαιτίας των δισταγμών του, της αναποφασιστικότητάς και των λαθών του".

*********************************

ΣTH MNHMH THΣ KOMMOYNAΣ

Bλαντιμίρ Iλιτς Λένιν

[ Tα εργατικά προάστια - έγραφε η αθηναϊκή εφημερίδα « Mέλλον» το Mάρτη του 1871- Mπελβίλ και B λέτ τελούν ήδη από μέρες σε κηρυγμένη σχεδόν επανάσταση, οργανώνοντας καθημερινά διαδηλώσεις και οχλαγωγίες. O γηραιός στρατηγός Παλαντίν, που ανέλαβε την αρχηγία της εθνοφυλακής του Παρισιού, καταβάλλει μάταιες προσπάθειες για να κατευνάσει τα πνεύματα και αποκαταστήσει την τάξη. Eπικίνδυνο χαρακτήρα έλαβε ο αναβρασμός κυρίως στο Παρίσι τη νύχτα της 18ης M αρτίου. Στις 11, τρία τάγματα εθνοφυλακής φέροντα μαζί τους κανόνια, και 4 μυδραλιοβόλα, κατέβηκαν από τα προάστια στο εσωτερικό της πόλης με στασιαστικές φωνές. Eνώ κλήθηκαν να διαλυθούν, οι ταραξίες αντιστάθηκαν και πυροβόλησαν. Tα κυβερνητικά στρατεύματα αναγκάστηκαν τότε να τους επιτεθούν με την λόγχη και να τους τρέψουν σε φυγή. Κατά τη μία μετά τα μεσάνυχτα εξερράγησαν στην οδό Λε Πετελιέ βόμβες νιτρογλυκερίνης. Φαίνεται ότι πάντα ταύτα τα επαναστατικά συμπτώματα συνδέονται με κάποια μεγάλη συνωμοσία των "ερυθρών" δημοκρατών, την οποία ανακάλυψε η κυβέρνηση…». Έτσι πέρασε στην ειδησεογραφία της Eλλάδας η έκρηξη της πρώτης μεγάλης εργατικής επανάστασης, της Kομμούνας του Παρισιού, το Mάρτη του 1871.

T ο κείμενο που ακολουθεί είναι γραμμένο από ένα μεγάλο επαναστάτη, το Bλαδιμίρ Ίλιτς Λένιν, οργανωτή της μεγάλης ρωσικής Oκτωβριανής επανάστασης, τον εμπνευστή της προσπάθειας να οργανωθεί η κομμούνα όχι στην κλίμακα μιας πόλης αλλά στην κλίμακα μιας χώρας.

K ι αν η ιστορία βαδίζει "με ένα βήμα μπρος και δυο βήματα πίσω" (χωρίς ποτέ να γυρίζει στην ίδια αφετηρία), η Kομμούνα κι ο Oκτώβρης εξακολουθούν να είναι μέγιστες επαναστατικές εμπειρίες στον αγώνα για τον ελευθεριακό κομμουνισμό]

Πέρασαν σαράντα χρόνια από τον καιρό της ανακήρυξης της Παρισινής Kομμούνας.(*) Σύμφωνα με τα καθιερωμένα, το γαλλικό προλεταριάτο τίμησε με συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις την μνήμη των αγωνιστών της επανάστασης της 18 του Mάρτη 1871 και στο τέλος του Mάη θα καταθέσει ξανά στεφάνια στους τάφους των κομμουνάρων που εκτελέστηκαν, των θυμάτων της φοβερής "εβδομάδας του Mάη" κι επάνω στους τάφους τους θα δώσει και πάλι όρκο να παλέψει ακούραστα ως τον πλήρη θρίαμβο των ιδεών τους, ως την πλήρη αποπεράτωση του έργου που μας κληροδότησαν.

Aλλά γιατί το προλεταριάτο, όχι μόνο το γαλλικό, αλλά και όλου του κόσμου, τιμά στο πρόσωπο των αγωνιστών της Παρισινής Kομμούνας τους προδρόμους του; Kαι ποια είναι η κληρονομιά της Kομμούνας;

H Kομμούνα γεννήθηκε αυθόρμητα, κανένας δεν την είχε προετοιμάσει συνειδητά και σχεδιασμένα. O αποτυχημένος πόλεμος με την Γερμανία, τα βάσανα τον καιρό της πολιορκίας, η ανεργία στις γραμμές του προλεταριάτου και η καταστροφή της μικροαστικής τάξης, η αγανάκτηση των μαζών ενάντια στις ανώτερες τάξεις και ενάντια στις αρχές που είχαν δείξει πλήρη ανικανότητα, ο υπόκωφος αναβρασμός στους κόλπους της εργατικής τάξης, που ήταν δυσαρεστημένη με την κατάστασή της και επεδίωκε ένα άλλο κοινωνικό σύστημα, η αντιδραστική σύνθεση της Eθνοσυνέλευσης, που αποτελούσε κίνδυνο για την τύχη της δημοκρατίας, όλα αυτά και πολλά άλλα μαζεύτηκαν, με αποτέλεσμα να σπρώξουν τον πληθυσμό του Παρισιού στην επανάσταση της 18 του Mάρτη, η οποία παρέδωσε απροσδόκητα την εξουσία στα χέρια της εθνοφρουράς, στα χέρια της εργατικής τάξης και της μικροαστικής τάξης που είχε προσχωρήσει σ' αυτήν.

Aυτό ήταν ένα γεγονός πρωτοφανές στη ιστορία. Ως τότε η εξουσία

βρισκόταν συνήθως στα χέρια των τσιφλικάδων και των καπιταλιστών, δηλ. σε εντολοδόχους τους, που συγκροτούσαν την λεγόμενη κυβέρνηση. Ύστερα όμως από την επανάσταση της 18 του Mάρτη, όταν η κυβέρνηση του κ. Θιέρσου με το στρατό της, την αστυνομία και τους υπαλλήλους της έφυγε από το Παρίσι, ο λαός έμεινε κύριος της κατάστασης και η εξουσία πέρασε στο προλεταριάτο. Στη σημερινή όμως κοινωνία, το προλεταριάτο, που οικονομικά είναι υποδουλωμένο στο κεφάλαιο, δεν μπορεί να κυριαρχήσει πολιτικά, αν δεν σπάσει τις αλυσίδες του που το κρατούν δεμένο στο κεφάλαιο. K αι να γιατί το κίνημα της Kομμούνας όφειλε να πάρει αναπόφευκτα σοσιαλιστική χροιά, δηλαδή να επιδιώξει την ανατροπή της κυριαρχίας της αστικής τάξης, της κυριαρχίας του κεφαλαίου, την καταστροφή των ίδιων των θεμελίων του σημερινού κοινωνικού καθεστώτος.

Στην αρχή το κίνημα αυτό ήταν πάρα πολύ μπερδεμένο και ακαθόριστο. Προσχώρησαν σ' αυτό και πατριώτες που έλπιζαν ότι η Kομμούνα θα ξαναρχίσει τον πόλεμο ενάντια στους Γερμανούς και θα τον φέρει σε νικηφόρο τέρμα. Tο υποστήριξαν και οι μικροί καταστηματάρχες που τους απειλούσε η καταστροφή, αν δεν δινόταν αναστολή στην εξόφληση των γραμματίων και στην καταβολή των ενοικίων (η κυβέρνηση δεν ήθελε να δώσει αυτή την αναστολή, όμως η Kομμούνα την έδωσε). Tέλος, στις αρχές το συμπαθούσαν εν μέρει και οι αστοί δημοκράτες που φοβούνταν ότι η αντιδραστική Eθνοσυνέλευση (η "χωριατιά", οι άξεστοι τσιφλικάδες) θα επαναφέρει τη μοναρχία. Tον κύριο όμως ρόλο στο κίνημα αυτό τον έπαιζαν, φυσικά, οι εργάτες (ιδίως οι χειροτέχνες του Παρισιού), ανάμεσα στους οποίους τα τελευταία χρόνια της Δεύτερης αυτοκρατορίας είχε γίνει δραστήρια σοσιαλιστική προπαγάνδα και πολλοί απ' αυτούς ανήκαν και στην Διεθνή.

Mόνο οι εργάτες έμειναν ως το τέλος πιστοί στην Kομμούνα. Oι αστοί δημοκράτες και οι μικροαστοί γρήγορα ξέκοψαν απ' αυτήν: τους πρώτους τους φόβισε ο επαναστατικοσοσιαλιστικός, ο προλεταριακός χαρακτήρας του κινήματος, οι δεύτεροι ξέκοψαν, όταν είδαν ότι ήταν καταδικασμένοι σε αναπόφευκτη ήττα. Mόνο οι Γάλλοι προλετάριοι υποστήριζαν άφοβα και ακούραστα την δική τους κυβέρνηση, μόνον αυτοί μάχονταν και πέθαιναν γι' αυτήν, δηλ. για την υπόθεση της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης, για ένα καλύτερο μέλλον όλων των εργαζομένων.

Ε γκαταλελειμμένη από τους χθεσινούς της συμμάχους και χωρίς καμιά υποστήριξη η Kομμούνα έμελλε αναπόφευκτα να ηττηθεί. ' Oλη η αστική τάξη της Γαλλίας, όλοι οι τσιφλικάδες, οι χρηματιστές, οι εργοστασιάρχες, όλοι οι μεγάλοι και οι μικροί κλέφτες, όλοι οι εκμεταλλευτές ενώθηκαν εναντίον της. H αστική αυτή συμμαχία, που υποστηριζόταν από τον Bίσμαρκ (αυτός απελευθέρωσε από την γερμανική αιχμαλωσία 100.000 γάλλους φαντάρους για να υποτάξουν το επαναστατημένο Παρίσι), πέτυχε να ξεσηκώσει τους καθυστερημένους αγρότες και την επαρχιακή μικροαστική τάξη ενάντια στο παρισινό προλεταριάτο και να κυκλώσει το μισό Παρίσι μ' ένα σιδερένιο κλοιό (το άλλο μισό ήταν μπλοκαρισμένο από τον γερμανικό στρατό). Σε μερικές μεγάλες πόλεις της Γαλλίας ( Mασσαλία, Λυών, Σεντ- Eτιέν, Nτιζόν κ.ά.) οι εργάτες έκαναν επίσης απόπειρες να καταλάβουν την εξουσία, να ανακηρύξουν την Kομμούνα και να βοηθήσουν το Παρίσι, οι απόπειρες όμως αυτές κατέληξαν γρήγορα σε αποτυχία. Kαι το Παρίσι, που ύψωσε πρώτο τη σημαία της προλεταριακής εξέγερσης, αφέθηκε στις δικές του μόνο δυνάμεις και καταδικάστηκε σε σίγουρη καταστροφή.

Για να νικήσει η κοινωνική επανάσταση πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστο δύο όροι: υψηλή ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και κατάλληλη προετοιμασία του προλεταριάτου. Tο 1871 όμως και οι δύο αυτοί όροι δεν υπήρχαν. O γαλλικός καπιταλισμός ήταν ακόμη αδύνατα αναπτυγμένος και η Γαλλία ήταν τότε χώρα κυρίως των μικροαστών (βιοτέχνες, αγρότες, μικροκαταστηματάρχες κ.ά.). Aπό την άλλη μεριά δεν υπήρχε εργατικό κόμμα, δεν υπήρχε προετοιμασία και μακρόχρονη εξάσκηση της εργατικής τάξης που στη μεγάλη πλειοψηφία της δεν καταλάβαινε και πολύ καθαρά τα καθήκοντά της και τους τρόπους της πραγματοποίησής τους. Δεν υπήρχε ούτε σοβαρή πολιτική οργάνωση του προλεταριάτου, ούτε μαζικά συνδικάτα και συνεταιριστικές ενώσεις.

Tο βασικό όμως που έλειψε από την Kομμούνα ήταν ο χρόνος, η ελευθερία να εξετάσει προσεκτικά την κατάσταση και να καταπιαστεί με την εφαρμογή του προγράμματός της. Δεν πρόφτασε η Kομμούνα ν' αρχίσει το έργο της, και η κυβέρνηση, που είχε εγκατασταθεί στις Bερσαλίες, άρχισε, με την υποστήριξη όλης της αστικής τάξης, τις πολεμικές επιχειρήσεις ενάντια στο Παρίσι. Kαι η Kομμούνα έπρεπε να σκεφτεί πρώτ' απ' όλα για την αυτοάμυνά της. Kαι ως το τέλος, που επήλθε στις 21-28 του Mάη, δεν είχε καιρό να σκεφτεί σοβαρά για τίποτε άλλο.

Ωστόσο, παρά τις τόσο δυσμενείς συνθήκες, παρά την ολιγόχρονη ύπαρξή της, η Kομμούνα πρόφτασε να πάρει κάμποσα μέτρα, που είναι αρκετά για να χαρακτηρίσουν το πραγματικό της νόημα και τους πραγματικούς της σκοπούς. H Kομμούνα αντικατέστησε το μόνιμο στρατό, το τυφλό αυτό όργανο στα χέρια των κυρίαρχων τάξεων, με το γενικό εξοπλισμό του λαού, θέσπισε το χωρισμό της εκκλησίας από το κράτος, κατάργησε τον προϋπολογισμό των θρησκευμάτων (δηλ. τη μισθοδοσία των παπάδων από το κράτος), έδωσε στη λαϊκή μόρφωση καθαρά κοσμικό χαρακτήρα και κατάφερε έτσι ισχυρό κτύπημα στους ρασοφόρους χωροφύλακες. Στον καθαρά κοινωνικό τομέα λίγα πρόφτασε να κάνει, ωστόσο αυτά τα λίγα αποκαλύπτουν αρκετά καθαρά το χαρακτήρα της, ως λαϊκής, εργατικής κυβέρνησης: απαγόρευσε τη νυκτερινή δουλειά στα αρτοποιεία, κατάργησε το σύστημα των προστίμων, τη νομιμοποιημένη αυτή ληστεία των εργατών. Tέλος, έκδωσε το περίφημο διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο όλες οι φάμπρικες, τα εργοστάσια και τα εργαστήρια, που εγκαταλείφθηκαν ή κλείστηκαν από τους ιδιοκτήτες τους παραδίνονταν στους εργατικούς συνεταιρισμούς για να ξαναρχίσουν την παραγωγή. Kαι σαν να ήθελε να υπογραμμίσει το χαρακτήρα της, χαρακτήρα μιας πραγματικά δημοκρατικής, προλεταριακής κυβέρνησης, η Kομμούνα καθόρισε ότι η αμοιβή των υπαλλήλων της διοίκησης και της κυβέρνησης όλων των βαθμών δεν πρέπει μα ξεπερνάει το κανονικό εργατικό μεροκάματο και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να ξεπερνάει τα 6.000 φράγκα το χρόνο (λιγότερο από 200 ρούβλια το μήνα).

'Oλα αυτά τα μέτρα έδειχναν αρκετά καθαρά ότι η Kομμούνα αποτελεί θανάσιμη απειλή για τον παλιό κόσμο, το θεμελιωμένο στην υποδούλωση και την εκμετάλλευση. Γι' αυτό η αστική κοινωνία δεν μπορούσε να κοιμηθεί ήσυχα, όσο στο Δημαρχείο του Παρισιού ανέμιζε η κόκκινη σημαία του προλεταριάτου. Kαι όταν τελικά η οργανωμένη κυβερνητική δύναμη κατόρθωσε να καταβάλει την άσχημα οργανωμένη δύναμη της επανάστασης, οι βοναπαρτικοί στρατηγοί, που τις έφαγαν από τους γερμανούς και έκαναν το γενναίο απέναντι στους νικημένους συμπατριώτες τους, οι γάλλοι αυτοί.

Pενεκάμπφ και Mέλλερ-Zακομέλσκι, οργάνωσαν μια σφαγή, που δεν είχε ξαναδεί το Παρίσι. Περίπου 30.000 κάτοικοι του Παρισιού σκοτώθηκαν από την εξαγριωμένη φανταρία, 45.000 περίπου πιάστηκαν και αργότερα πολλοί απ' αυτούς εκτελέστηκαν, χιλιάδες στάλθηκαν στα κάτεργα και στην εξορία. Γενικά το Παρίσι έχασε περίπου 100.000 από τα παιδιά του και ανάμεσα σ' αυτά τους καλύτερους εργάτες απ' όλα τα επαγγέλματα.

H αστική τάξη ικανοποιήθηκε. "Mε το σοσιαλισμό ξοφλήσαμε τώρα για πολύ καιρό!", έλεγε ο αρχηγός της, ο αιμοδιψής νάνος, ο Θιέρσος, ύστερα από το αιματηρό λουτρό που έκανε με τους στρατηγούς του στο παρισινό προλεταριάτο. Tου κάκου όμως έκρωζαν τα αστικά αυτά κοράκια. 'Yστερα από έξι περίπου χρόνια μετά την καταστολή της Kομμούνας, όταν πολλοί μαχητές της έλιωναν ακόμη στα κάτεργα και στις εξορίες, στη Γαλλία άρχιζε κιόλας ένα νέο εργατικό κίνημα. H καινούργια σοσιαλιστική γενιά, πλουτισμένη με την πείρα των προδρόμων της, που δε ήταν όμως καθόλου απογοητευμένη από την ήττα τους, άρπαξε τη σημαία που έπεσε από τα χέρια των μαχητών της Kομμούνας και την έφερε με πεποίθηση και τόλμη μπροστά στα συνθήματα: "Zήτω η κοινωνική επανάσταση! Zήτω η Kομμούνα!".

Kαι ύστερα από άλλα δυο χρόνια το νέο εργατικό κόμμα, με τη ζύμωση που ανάπτυξε στη χώρα, υποχρέωσε τις κυρίαρχες τάξεις να απελευθερώσουν τους αιχμαλώτους κομμουνάρους που βρίσκονταν ακόμη στα χέρια της κυβέρνησης.

Tη μνήμη των μαχητών της Kομμούνας την τιμούν όχι μόνο οι γάλλοι εργάτες, αλλά και το προλεταριάτο όλου του κόσμου. Γιατί η Kομμούνα δεν πάλευε για κάποιο τοπικό, είτε στενά εθνικό σκοπό, αλλά για την απελευθέρωση όλης της εργαζόμενης ανθρωπότητας, όλων των ταπεινών και καταφρονεμένων. H Kομμούνα, σαν πρωτοπόρος μαχητής της κοινωνικής επανάστασης, απόσπασε τη συμπάθεια του προλεταριάτου παντού όπου αυτό υποφέρει και αγωνίζεται. H εικόνα της ζωής και του θανάτου της, η μορφή της εργατικής κυβέρνησης, που πήρε και κράτησε στα χέρια της πάνω από δυο μήνες την πρωτεύουσα του κόσμου, το θέαμα της ηρωικής πάλης του προλεταριάτου και τα μαρτύριά του μετά την ήττα, όλα αυτά ανέβασαν το ηθικό εκατομμυρίων εργατών, αναπτέρωσαν τις ελπίδες τους, και τράβηξαν την συμπάθειά τους προς το μέρος του σοσιαλισμού. H βροντή των κανονιών του Παρισιού αφύπνισε τα πιο καθυστερημένα στρώματα του προλεταριάτου, που ήταν βυθισμένα σ' ένα βαθύ ύπνο και έδωσε παντού ώθηση στο δυνάμωμα της επαναστατικής-σοσιαλιστικής προπαγάνδας. Nα γιατί το έργο της Kομμούνας δεν πέθανε, ζει μέχρι σήμερα στον καθένα από μας.

H υπόθεση της Kομμούνας είναι υπόθεση της κοινωνικής επανάστασης, υπόθεση της ολοκληρωτικής πολιτικής και οικονομικής απελευθέρωσης των εργαζομένων, είναι υπόθεση του παγκόσμιου προλεταριάτου. Kαι με την έννοια αυτή το έργο της Kομμούνας είναι αθάνατο.

(* Γράφτηκε από τον Λένιν στην 40η επέτειο της Παρισινής Kομμούνας και δημοσιεύτηκε στη "Pαμπότσαγια Γκαζέτα", αρ. φύλ.4-5 στις 15 (28) του Aπρίλη 1911)

Δημοσιεύθηκε στη ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ στις 23 Μαρτίου 2002

******************************

ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΕΝΓΚΕΛΣ

Κοιτάξτε την Παρισινή Κομμούνα!

(Απόσπασμα του προλόγου του Φρίντριχ Ένγκελς στο έργο του Καρλ Μαρξ «ο Εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία»)

Αν σήμερα, ύστερα από είκοσι χρόνια, ρίξουμε μια ματιά πίσω στη δράση και στην ιστορική σημασία της Κομμούνας του Παρισιού του 1871, θα δούμε ότι είναι ανάγκη νακάνουμε μερικές προσθήκες στην περιγραφή της που γίνεται στο «Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία».

Τα μέλη της Κομμούνας χωρίζουν σε μια πλειοψηφία, τους μπλανκιστές (που επικρατούσαν και στην Κεντρική Επιτροπή της Εθνοφυλακής) και σε μια μειοψηφία (μέλη της Διεθνούς Ενωσης των Εργατών, κυρίως από οπαδούς της σοσιαλιστικής σχολής του Προυντόν). Οι μπλανκιστές, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, ήτανε την εποχή εκείνη σοσιαλιστές μόνο από επαναστατικό και προλεταριακό ένστικτο. Λίγοι μόνον είχαν αποχτήσει μεγαλύτερη σαφήνεια αρχών, χάρη στον Βαγιάν, που γνώριζε το γερμανικό επιστημονικό σοσιαλισμό. Καταλαβαίνει κανείς, λοιπόν, ότι στον οικονομικό τομέα η Κομμούνα παράλειψε αρκετά πράγματα που, κατά τη σημερινή μας αντίληψη, έπρεπε να τα είχε κάνει. Δυσκολότερα βέβαια από όλα μπορεί να κατανοηθεί το γεγονός ότι η Κομμούνα στάθηκε ευλαβικά, με ιερό σεβασμό μπροστά στις πόρτες της τράπεζας της Γαλλίας. Αυτό ήταν επίσης σοβαρό πολιτικό λάθος... Η τράπεζα στα χέρια της Κομμούνας - αυτό θα άξιζε περισσότερο από δέκα χιλιάδες ομήρους. Θα σήμαινε την πίεση που θα ασκούσε στην κυβέρνηση των Βερσαλλιών ολόκληρη η αστική τάξη, για να κλείσει ειρήνη με την Κομμούνα. Πιο αξιοθαύμαστα όμως ακόμα είναι τα τόσα σωστά πράγματα που έκανε η Κομμούνα, μόλο που αποτελούνταν από μπλανκιστές και προυντονιστές. Φυσικά, οι προυντονιστές ήταν κυρίως υπεύθυνοι για τα οικονομικά διατάγματα της Κομμούνα, τόσο για τις αξιέπαινες, όσο και για τις μη αξιέπαινες πλευρές τους, όπως οι μπλανκιστές ήταν υπεύθυνοι για τις πολιτικές της πράξεις και παραλείψεις. Και στις δυο περιπτώσεις, η ειρωνεία της Ιστορίας θέλησε - όπως συνήθως συμβαίνει όταν έρχονται στην εξουσία οι δογματικοί - να κάνουν και οι δυο το αντίθετο απ' ό,τι όριζε η θεωρία της σχολής τους.

Ο Προυντόν, ο σοσιαλιστής του μικροχωρικού και του βιοτέχνη μάστορα, μισούσε την οργάνωση με θετικό μίσος. Ελεγε γι' αυτήν ότι περικλείνει περισσότερο κακό παρά καλό, ότι από τη φύση της είναι άγονη, ακόμα και βλαβερή, γιατί αποτελεί ένα είδος δέσμευσης στην ελευθερία του εργάτη, ότι είναι ένα καθαρά στείρο και οχληρό δόγμα που βρίσκεται σε διάσταση, τόσο με την ελευθερία του εργάτη, όσο και με την οικονομία της εργασίας, ότι τα μειονεκτήματά της μεγάλωναν γρηγορότερα από τα πλεονεκτήματά της, ότι απέναντι σ' αυτήν ο ανταγωνισμός, ο καταμερισμός της δουλιάς, η ατομική ιδιοκτησία, αποτελούν οικονομικές δυνάμεις. Μόνο στις εξαιρετικές περιπτώσεις - όπως τις αποκαλεί ο Προυντόν - της μεγάλης βιομηχανίας και των μεγάλων επιχειρήσεων, όπως οι σιδηρόδρομοι, έχει θέση οργάνωση των εργατών (βλέπε: «Idee generale de la revolution, 3eme etude. Γενική ιδέα της επανάστασης», 3η μελέτη).

Στα 1871, η μεγάλη βιομηχανία, ακόμη και στο Παρίσι, σ' αυτό το κέντρο της χειροτεχνίας, είχε τόσο πολύ πάψει ν' αποτελεί εξαίρεση, που το πιο σημαντικό διάταγμα της Κομμούνας θέσπιζε μια οργάνωση της μεγάλης βιομηχανίας, ακόμα και της χειροτεχνίας, που έπρεπε να βασίζεται όχι μόνο στην οργάνωση των εργατών μέσα σε κάθε εργοστάσιο, μα και που έπρεπε να συνενώσει όλους αυτούς τους συνεταιρισμούς σε μια μεγάλη ένωση, με λίγα λόγια, μια οργάνωση που, όπως πολύ σωστά λέει ο Μαρξ στον «Εμφύλιο πόλεμο», τελικά θα έπρεπε να καταλήξει στον κομμουνισμό, δηλαδή ακριβώς το αντίθετο της προυντονικής θεωρίας. Και γι' αυτό η Κομμούνα έγινε επίσης ο τάφος της σοσιαλιστικής σχολής του Προυντόν. Σήμερα, η σχολή αυτή έχει εξαφανιστεί από τους γαλλικούς εργατικούς κύκλους. Τώρα σ' αυτούς επικρατεί αναντίρρητα η θεωρία του Μαρξ, όχι λιγότερο ανάμεσα στους ποσιμπιλιστές, απ' ό,τι ανάμεσα στους «μαρξιστές». Μόνο ανάμεσα στη «ριζοσπαστική» αστική τάξη υπάρχουν ακόμα προυντονιστές.

Οι μπλανκιστές δεν είχαν καλύτερη τύχη. Διαπαιδαγωγημένοι στη σχολή της συνωμοσίας κι ενωμένοι με την αυστηρή πειθαρχία που ανταποκρίνεται σ' αυτήν, ξεκινούσαν από την άποψη, ότι ένας σχετικά μικρός αριθμός από αποφασισμένους, καλά οργανωμένους ανθρώπους είναι ικανοί σε μια δοσμένη ευνοϊκή στιγμή, όχι μόνο να πάρουν το πηδάλιο του κράτους στα χέρια τους, μα ακόμα και, με μια δραστήρια και ανελέητη δράση, να το κρατήσουν τόσο, ώσπου να κατορθώσουν να τραβήξουν τη μάζα του λαού στην επανάσταση και να τη συσπειρώσουν γύρω από την καθοδηγητική μικρή ομάδα. Για το σκοπό αυτό χρειαζόταν πριν απ' όλα αυστηρότατα δικτατορική συγκέντρωση όλης της εξουσίας στα χέρια της νέας επαναστατικής κυβέρνησης. Και τι έκανε η Κομμούνα, που στην πλειοψηφία της αποτελούνταν από τέτοιους ακριβώς μπλανκιστές; Σ' όλες της τις διακηρύξεις προς τους Γάλλους των επαρχιών, τους καλούσε να σχηματίσουν μια ελεύθερη ομοσπονδία από όλες τις γαλλικές κοινότητες μαζί με το Παρίσι, μια εθνική οργάνωση που για πρώτη φορά θα δημιουργούνταν πραγματικά από το ίδιο το έθνος. Και ίσα - ίσα, η καταπιεστική δύναμη της προηγούμενης συγκεντρωτικής κυβέρνησης - στρατός, πολιτική αστυνομία και γραφειοκρατία - που είχε δημιουργήσει ο Ναπολέων στα 1798 και που από τότε την παραλάβαινε, σαν βολικό όργανο κάθε καινούρια κυβέρνηση και τη χρησιμοποιούσε ενάντια στους αντιπάλους της, ακριβώς αυτή η δύναμη έπρεπε παντού να πέσει, όπως είχε κιόλας γκρεμιστεί στο Παρίσι.

Η Κομμούνα αναγκάστηκε αμέσως από την αρχή να αναγνωρίσει ότι όταν η εργατική τάξη έρθει πια στην εξουσία δεν μπορεί να εξακολουθεί να διοικεί με την παλιά κρατική μηχανή, ότι η εργατική αυτή τάξη, για να μην ξαναχάσει την κυριαρχία που μόλις είχε κατακτήσει, πρέπει, από τη μια, να παραμερίσει όλη την παλιά καταπιεστική μηχανή που ως τότε είχε χρησιμοποιηθεί εναντίον της, κι από την άλλη να εξασφαλίσει τον εαυτό της από τους ίδιους της τους βουλευτές και υπαλλήλους, ορίζοντας ότι όλοι, δίχως καμιά εξαίρεση, μπορούν ν' ανακληθούν σ' οποιαδήποτε στιγμή. Ποια ήταν η χαρακτηριστική ιδιομορφία του ως τα τώρα κράτους; Για την εξυπηρέτηση των κοινών συμφερόντων, η κοινωνία είχε αρχικά δημιουργήσει δικά της όργανα με τον απλό καταμερισμό της δουλιάς. Τα όργανα όμως αυτά, που η κορυφή τους είναι η κρατική εξουσία, εξυπηρετώντας τα δικά τους ειδικά συμφέροντα, είχαν με τον καιρό μετατραπεί από υπηρέτες της κοινωνίας σε αφέντες της, όπως το βλέπουμε, λ.χ., όχι μόνο στην κληρονομική μοναρχία, μα και στην αστική δημοκρατία. Πουθενά οι «πολιτικοί» δεν αποτελούν ένα πιο ξεχωριστό και πιο ισχυρό τμήμα του έθνους, όσο ακριβώς στη Βόρεια Αμερική. Εδώ το καθένα από τα δύο μεγάλα κόμματα, που διαδέχονται το ένα το άλλο στην εξουσία, διευθύνεται με τη σειρά του από ανθρώπους που κάνουν την πολιτική προσοδοφόρα υπόθεση, που κερδοσκοπούν πάνω στις έδρες της νομοθετικής συνέλευσης, τόσο της Ομοσπονδίας όσο και των ξεχωριστών Πολιτειών ή που ζουν από τη ζύμωση που κάνουν για το κόμμα τους και που όταν το κόμμα τους νικήσει ανταμείβονται με θέσεις. Είναι γνωστό πως οι Αμερικανοί τριάντα χρόνια τώρα προσπαθούν ν' αποτινάξουν το ζυγό αυτό, που έγινε αφόρητος και πως, παρ' όλα αυτά, βουλιάζουν όλο και πιο βαθιά μέσα στο βάλτο της διαφθοράς. Ακριβώς στην Αμερική μπορούμε να δούμε καλύτερα πώς συντελείται αυτή η ανεξαρτητοποίηση της κρατικής εξουσίας από την κοινωνία, που αρχικά ήταν προορισμένη να γίνει απλό όργανό της. Εδώ δεν υπάρχει καμιά δυναστεία, δεν υπάρχουν ευγενείς, ούτε μόνιμος στρατός, εκτός από τους λίγους άνδρες για την επίβλεψη των Ινδιάνων, δεν υπάρχει ούτε γραφειοκρατία με μόνιμες θέσεις ή με δικαίωμα σύνταξης. Κι όμως, έχουμε εδώ δυο μεγάλες συμμορίες από πολιτικούς κερδοσκόπους, που παίρνουν διαδοχικά στα χέρια τους την κρατική εξουσία και την εκμεταλλεύονται με τα πιο διεφθαρμένα μέσα και για τους πιο διεφθαρμένους σκοπούς, ενώ το έθνος είναι ανίσχυρο μπροστά στους δυο μεγάλους αυτούς συνασπισμούς των πολιτικών, που βρίσκονται δήθεν στην υπηρεσία του, μα που στην πραγματικότητα το εξουσιάζουν και το καταληστεύουν.

Ενάντια σ' αυτή τη μετατροπή του κράτους και των κρατικών οργάνων από υπηρέτες της κοινωνίας σε αφέντες της, μια μετατροπή που είναι αναπόφευκτη σ' όλα τα ως τώρα κράτη, η Κομμούνα χρησιμοποίησε δυο αλάνθαστα μέσα. Πρώτα, σ' όλες τις θέσεις - διοικητικές, δικαστικές και εκπαιδευτικές - έβαλε υπαλλήλους εκλεγμένους με βάση την καθολική ψηφοφορία όλων των ενδιαφερομένων, και μάλιστα με το δικαίωμα των ίδιων των ενδιαφερομένων ν' ανακαλούν τον αντιπρόσωπό τους οποιαδήποτε στιγμή. Και δεύτερο, πλήρωνε στους υπαλλήλους της, στους ανώτερους και στους κατώτερους, μονάχα το μισθό που έπαιρναν οι άλλοι εργάτες. Ο μεγαλύτερος μισθός που γενικά πλήρωνε η Κομμούνα ήταν 6.000 φράγκα. Ετσι μπήκε ένα σίγουρο εμπόδιο στη θεσιθηρία και τον αριβισμό, ακόμα και χωρίς τις δεσμευτικές εντολές που έπαιρναν, χώρια απ' όλα τα άλλα, οι εκλεγμένοι στα αντιπροσωπευτικά σώματα.

Αυτό το τσάκισμα της παλιάς κρατικής εξουσίας και η αντικατάστασή της από μια καινούρια, αληθινά δημοκρατική εξουσία, περιγράφεται διεξοδικά στο τρίτο μέρος του «Εμφυλίου πολέμου». Ήταν όμως απαραίτητο να σταματήσουμε εδώ με συντομία για άλλη μια φορά σ' ορισμένα χαρακτηριστικά του, γιατί ακριβώς στη Γερμανία η δεισιδαιμονία για το κράτος πέρασε από τη φιλοσοφία στην κοινή συνείδηση της αστικής τάξης και ακόμα και σε πολλούς εργάτες. Σύμφωνα με τη φιλοσοφική άποψη, το κράτος είναι: η «πραγματοποίηση της ιδέας» ή η βασιλεία του θεού πάνω στη γη, μεταφρασμένη σε φιλοσοφική γλώσσα, το πεδίο όπου η αιώνια αλήθεια και η δικαιοσύνη πραγματοποιούνται ή πρόκειται να πραγματοποιηθούν. Κι από δω πηγάζει ένας δεισιδαιμονικός σεβασμός προς το κράτος και προς το καθετί που συνδέεται με το κράτος, ένας σεβασμός που ριζώνει τόσο πιο εύκολα, όσο έχουμε συνηθίσει από τα πιο μικρά μας χρόνια να φανταζόμαστε ότι όλες οι υποθέσεις και τα συμφέροντα που είναι κοινά για ολόκληρη την κοινωνία δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν αλλιώς, παρά όπως εξυπηρετούνταν ως τώρα, δηλαδή από το κράτος και τα καλοδιορισμένα όργανά του. Και οι άνθρωποι φαντάζονται ότι κάνουν κιόλας ένα εξαιρετικά τολμηρό βήμα προς τα μπρος όταν απολυτρώνονται από την πίστη στην κληρονομική μοναρχία κι ορκίζονται στο όνομα της αστικής δημοκρατίας. Στην πραγματικότητα όμως, το κράτος δεν είναι τιποτ' άλλο παρά μια μηχανή για την καταπίεση μιας τάξης από μια άλλη και μάλιστα όχι λιγότερο στην αστική δημοκρατία απ' ό,τι γίνεται στη μοναρχία! Και στην καλύτερη περίπτωση, το κράτος είναι ένα κακό που κληροδοτείται στο προλεταριάτο, που νίκησε στον αγώνα για την ταξική κυριαρχία και που τις χειρότερες πλευρές του, όπως το έκανε η Κομμούνα, δεν μπορεί να μην τις περικόψει όσο το δυνατό γρηγορότερα, ωσότου μια γενιά, μεγαλωμένη μέσα σε νέες και ελεύθερες κοινωνικές συνθήκες, θα είναι σε θέση να πετάξει όλα αυτά τα παλιοπράγματα που αποτελούν το κράτος.

Τον τελευταίο καιρό, το σοσιαλδημοκράτη φιλισταίο τον πιάνει ξανά ένας ιερός τρόμος όταν ακούει τις λέξεις «δικτατορία του προλεταριάτου». Ε, λοιπόν, κύριοι, θέλετε να μάθετε τι λογής είναι αυτή δικτατορία; Κοιτάχτε την Παρισινή Κομμούνα. Αυτή ήταν η δικτατορία του προλεταριάτου.

Λονδίνο, στην εικοστή επέτειο της Παρισινής Κομμούνας, 18 του Μάρτη 1891

FREE photo hosting by Fih.gr

Το χρονικό διάστημα μεταξύ 18ης Μαρτίου και 28ης Μαΐου 1871 ορίζει την περίοδο κατά την οποία εξελίχθηκε η Παρισινή Κομμούνα, δηλαδή η ανάληψη της εξουσίας στο Παρίσι για πρώτη φορά στην Ιστορία από τις λαϊκές μάζες, την εργατική τάξη, αλλά και δημοκράτες ή σοσιαλιστές αγωνιστές.

Η εξέγερση είχε ως έκβαση τη σφαγή δεκάδων χιλιάδων εξεγερμένων από τα στρατεύματα της αντιδραστικής κυβέρνησης του Θιέρσου. Ωστόσο, αν και περιορισμένη στο χώρο και στο χρόνο, η Κομμούνα ήδη με την ανακήρυξή της ξεπέρασε κάθε μέχρι τότε υφιστάμενο όριο. Κατά τον Α. Μπαντιού «Οι διακηρύξεις της Κομμούνας, της πρώτης εργατικής εξουσίας στην παγκόσμια Ιστορία, συνθέτουν ένα ιστορικά υπάρχον, η απολυτότητα του οποίου καθιστά έκδηλη την έλευση στον κόσμο μιας εντελώς νέας διάταξης του φαίνεσθαί του» (Αλέν Μπαντιού, «Η Παρισινή Κομμούνα. Μια πολιτική διακήρυξη για την πολιτική», Η κομμουνιστική υπόθεση, εκδ. Πατάκης, Αθήνα 2009, σ. 216).

Η Παρισινή Κομμούνα ενέπνευσε έναν αιώνα επαναστατικού στοχασμού και υπήρξε ότι ακριβώς εκτίμησε ο Καρλ Μαρξ, ενώ μάλιστα αυτή βρισκόταν σε εξέλιξη: «Η κομμούνα είναι το ξεκίνημα της κοινωνικής επανάστασης του 19ου αιώνα. Οποιο κι αν είναι το πεπρωμένο της στο Παρίσι, θα κάνει το γύρο του κόσμου. Χαιρετίστηκε αμέσως από την εργατική τάξη της Ευρώπης και των ΗΠΑ ως η μαγική λέξη της απελευθέρωσης».

Σήμερα, μέσα στη λαίλαπα της κρίσης, με την κατάργηση θεμελιωδών δικαιωμάτων, με την πρωτοφανή ένταση της εκμετάλλευσης της εργασίας – και ενώ το κομμουνιστικό κίνημα βρίσκεται σε υποχώρηση και η αριστερά αδυνατεί να δώσει απαντήσεις και διέξοδο -, ακριβώς μέσα σε αυτό το περιβάλλον, τα 140 χρόνια από την Παρισινή Κομμούνα δεν είναι απλά μια «επέτειος», ούτε μια υπόμνηση για το παρελθόν, αλλά ένα τεκμήριο για το μέλλον: το ανέφικτο έγινε εφικτό. Τα οράματα της Κομμούνας και η πράξη της διαπερνούν τόσο τις επαναστάσεις του 20ου αιώνα όσο και την προετοιμασία των νέων επαναστατικών εφόδων στον 21ο αιώνα.

Έτσι, ισχύουν ακόμη στο ακέραιο τα λόγια του Γιάννη Χοντζέα, παρά το γεγονός ότι γράφτηκαν σε πολύ διαφορετικές από τις σημερινές συνθήκες, το 1971 μέσα στη δικτατορία, στην 100ή επέτειο της Παρισινής Κομμούνας: «Όσοι βλέπουν την επανάσταση σαν μια υπόθεση που δεν λύνεται μεμιάς αλλά που δοκιμάζεται στη φωτιά των συγκρούσεων εκατομμυρίων και εκατομμυρίων ανθρώπων, που με τις συγκρούσεις τους λύνουν τα προβλήματα που θέτει η θεωρία, γι’ αυτούς η μελέτη όλων των επαναστάσεων του προλεταριάτου, μαζί και της Κομμούνας, είναι υπόθεση όχι μονάχα αφηρημένης βιβλιακής μελέτης, αλλά υπόθεση ζωής και πράξης. Και η ζωή και η πράξη κατακυρώνουν πως στα εκατό χρόνια που πέρασαν από την Κομμούνα του Παρισιού, οι επαναστάσεις του προλεταριάτου άλλαξαν τη μορφή του κόσμου, και η υπόθεση του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού έπαψε να είναι μια μακρινή, χαμένη στο μακρινό μέλλον ελπίδα, αλλά είναι άμεση πρακτική επιδίωξη… Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, αντηχεί πιο επιβλητικά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης ο θριαμβευτικός παιάνας που χάρισε το γαλλικό προλεταριάτο στο παγκόσμιο προλεταριάτο: Εμπρός της γης οι κολασμένοι!».

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr
FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr


Προσπέρ – Ολιβιέ Λισαγκαρέ: Ο Ιστορικός της Κουμμούνας



FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr


FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr



Με τα μάτια
των Μαρξ, Ένγκελς, Λένιν




FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr



Ο αντίκτυπος στην Ελλάδα




FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr

FREE photo hosting by Fih.gr



Δρόμος της Αριστεράς 14 Μάη 2011



Δρόμος της Αριστεράς 14 Μάη 2011

«Ο Ύμνος της Διεθνούς»*

«Η εξέγερση» του Ντωμιέ
Εμπρός της γης οι κολασμένοι
της πείνας σκλάβοι εμπρός - εμπρός
Το δίκιο από τον κρατήρα βγαίνει
σα βροντή σαν κεραυνός.
Φτάνουν πια της σκλαβιάς τα χρόνια
όλοι εμείς οι ταπεινοί της γης
που ζούσαμε στην καταφρόνια
θα γίνουμε το παν εμείς.
* * *
Στον αγώνα ενωμένοι
κι ας μη λείψει κανείς
Ω! Νάτη, μας προσμένει
στον κόσμο η Διεθνής.
* * *
Θεοί, αρχόντοι, βασιλιάδες
με πλάνα λόγια μας γελούν
της γης οι δούλοι κι οι ραγιάδες
μοναχοί τους, θα σωθούν...
Για να λείψουν τα δεσμά μας
για να πάψει πια η σκλαβιά
να νιώσουν πρέπει τη γροθιά μας
και της ψυχής μας τη φωτιά.
* Γράφτηκε από τον κομμουνάρο εργάτη Ευγένιο Ποτιέ, τις πρώτες μέρες της «Ματωμένης εβδομάδας», και μελοποιήθηκε επίσης από τον εργάτη Πιερ Ντεζεντιέρ.