Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

Τελικά ποιος ήταν ο ρόλος της Ρωσίας στην κατάρριψη του τουρκικού κατασκοπευτικού αεροσκάφους;

Τελικά ποιος ήταν ο ρόλος της Ρωσίας στην κατάρριψη του τουρκικού κατασκοπευτικού αεροσκάφους;
FREE photo hosting by Fih.grΗ τουρκική κυβέρνηση, ως πληγωμένο σκυλί γλύφει τις πληγές της και φτύνει απειλές χωρίς αντίκρισμα. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δηλώνει «Η Τουρκία χρησιμοποιώντας τα διεθνή δικαιώματα της θα κάνει τις απαραίτητες ενέργειες τις οποίες θα καθορίσει η ίδια το χρόνο, τον τόπο και τον τρόπο. Δεν θα αφήσουμε τίποτα χωρίς αντίκρισμα. Oι Τουρκικές Ένοπλες δυνάμεις έχουν αλλάξει δόγμα. Οτιδήποτε πλησιάζει στα σύνορα μας θα αντιμετωπίζεται ως εχθρικό. Εμείς θα στηρίξουμε ξεκάθαρα την αντιπολίτευση στην Συρία μέχρι να φύγουν οι δικτάτορες». Ο Τούρκος πρωθυπουργός εκτίθεται προκειμένου να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Παραδέχθηκε πως το τουρκικό αεροσκάφος «παραβίασε τον εναέριο χώρο της Συρίας κατά λάθος και έφυγε αμέσως, αλλά καταρρίφθηκε στον διεθνή εναέριο χώρο». Ισχυρίστηκε πως το αεροσκάφος έκανε πτήση για να δοκιμαστούν τα ραντάρ.
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ 


«Το αεροσκάφος μας καταρρίφθηκε από τη Συρία εσκεμμένα και η στάση της Δαμασκού αμέσως μετά την πτώση του RF-4 αποδεικνύει αυτό. Εδώ επιτέθηκαν στο αεροσκάφος μας τύπου Casa» ανέφερε επίσης. Βεβαίως για το τι έγινε υπάρχουν αδιάψευστοι μάρτυρες. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Hurriyet Daily News η επικοινωνία με το αεροσκάφος χάθηκε στις 11:56 και έπεσε στη θάλασσα στις 11:58 το μεσημέρι της Παρασκευής. Επισημαίνει ακόμη ότι η κατάρριψη έχει πολλούς “αυτόπτες μάρτυρες”. Πρώτα απ΄ όλα τα τουρκικά ραντάρ της Μαλάτιας, όπου υπάρχουν και τα ραντάρ που εξυπηρετούν την αντιπυραυλική ασπίδα του ΝΑΤΟ. Μετά είναι τα ρωσικά ραντάρ που είναι στο Ταρτούς της Συρίας, αλλά και τα ραντάρ του Ιντσιρλίκ. Υπάρχει επίσης η βρετανική βάση Dikelia που παρακολουθεί το κανάλι του Σουέζ και το Αιγαίο. Και βέβαια υπάρχουν τα ραντάρ του Ισραήλ.
 
Έκπληξη όμως προκαλεί και η απόφαση του ΝΑΤΟ όπου η τελική απόφαση χαρακτηρίζεται από παροιμιώδη κενολογία. Οι πρεσβευτές των 28 μελών της Ατλαντικής Συμμαχίας συνήλθαν στις Βρυξέλλες για να συζητήσουν το περιστατικό με την Τουρκία, έπειτα από αίτημα της Άγκυρας. “Οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ καταδίκασαν με σφοδρότητα αυτήν την απολύτως απαράδεκτη ενέργεια”, δήλωσε μετά το τέλος των συνομιλιών ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Αντερς Φογκ Ράσμουσεν και ζήτησαν από τη Δαμασκό να λάβει μέτρα για να αποτρέψει άλλα παρόμοια περιστατικά στο μέλλον. Αν και επεσήμανε ότι η ασφάλεια του ΝΑΤΟ είναι αδιαίρετη, έσπευσε να διευκρινίσει ότι κατά τη διάρκεια των συνομιλιών δεν έγινε επίκληση του άρθρου 5 του Χάρτη που καλεί τις χώρες μέλη να θεωρήσουν την επίθεση εναντίον μίας από αυτές ως επίθεση εναντίον όλων. “Υποστηρίζουμε την Τουρκία σε πνεύμα αλληλεγγύης”, είπε.
 
Ποιος είναι όμως ο παράγοντας εκείνος που κάνει την Τουρκική κυβέρνηση και το ΝΑΤΟ να κινούνται τόσο προσεκτικά;
 
Η απάντηση είναι απλή: η Ρωσία, που καλύπτει διπλωματικά το καθεστώς Άσαντ, μπλοκάροντας μαζί με την Κίνα κάθε απόφαση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, εφοδιάζει συστηματικά με υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα, ενώ Ρώσοι στρατιωτικοί έχουν αναλάβει τον χειρισμό της αντιαεροπορικής άμυνας.  Όμως μια νέα παράμετρος ήρθε να προστεθεί στα όσα ξέραμε για τη μοιραία πτήση των δύο Τούρκων πιλότων, που πριν κατασκοπεύσουν τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Συρίας, είχαν καταγράψει την άσκηση της Κυπριακής Εθνικής Φρουράς.
 
Τον ισχυρισμό ότι το τουρκικό μαχητικό RF-4E καταρρίφθηκε αλλά από το ρωσικό αντιτορπιλικό “Admiral Çapanenko” κλάσης Udaloy II και όχι από την συριακή αεράμυνα, διατύπωσε ο Τούρκος αρχηγός του Δημοκρατικού Κόμματος της Αριστεράς (DSP) Masum Türker.  Τη δήλωση αυτή ο Τούρκος πολιτικός την έκανε κατά τη διάρκεια συνέντευξης στον τηλεοπτικό σταθμό ΤV8 μιλώντας όταν ρωτήθηκε για το επεισόδιο και αναμεταδόθηκε από τουρκικά ιστολόγια.  Ο ίδιος είπε πως όταν τα συστήματα του ρωσικού πλοίου το οποίο βρισκόταν ανοικτά από το λιμάνι της Λατάκια στη Συρία, εντόπισαν το τουρκικό μαχητικό εξαπέλυσε αμέσως του πυραύλους του, χωρίς όμως να προβεί σε περισσότερες  λεπτομέρειες. Ο  Masum Türker είπε ακόμη στην ίδια συνέντευξη πως τόσο οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις όσο και οι μυστικές υπηρεσίες και το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών γνωρίζουν για την εμπλοκή του ρωσικού πολεμικού σκάφους, αλλά όμως δεν λένε τίποτα για αυτό.
 
Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει κάποια αντίδραση της τουρκικής κυβέρνησης στους ισχυρισμούς του Masum Türker,  ο οποίος είχε διατελέσει υπουργός Οικονομικών της Τουρκίας το 2001. Σύμφωνα με τους στρατιωτικούς αναλυτές «τα σκάφη κλάσης Udaloy II διαθέτουν ένα εντυπωσιακό αντιαεροπορικό φορτίο με 8 οκταπλούς κάθετους εκτοξευτές βλημάτων SA-N-9 “Gauntlet –ναυτική έκδοση του βλήματος που χρησιμοποιεί το αντιαεροπορικό TOR-M1 που διαθέτουν και οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις- ενώ επίσης διαθέτουν και 4 πανίσχυρα πυροβόλα εγγύς άμυνας των  30 χλστ.  AK-630 CIWS».
 
Πρόκειται για μια σαφή κίνηση επίδειξης δύναμης και αποφασιστικότητας της Ρωσίας απέναντι στις ΗΠΑ-Ε.Ε.-ΝΑΤΟ-Τουρκία, ακόμη μεγαλύτερης σημασίας και από την αστραπιαία ρωσική επίθεση στη Γεωργία.
 
Η Ρωσία καλύπτει πλήρως το Συριακό καθεστώς
 
Έχει ιδιαίτερη σημασία να παρακολουθήσουμε τις επόμενες κινήσεις της Ρωσίας του Πόυτιν. Το ρωσικό πρακτορείο Ria Novosti μετέδωσε για λογαριασμό της ρωσικής κυβέρνησης ότι “το τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος δοκίμαζε για λογαριασμό του ΝΑΤΟ τη συριακή αεράμυνα». Και πρόσθεσε ότι “η καταστροφή του αεροσκάφους κατέδειξε την αποτελεσματικότητα που έχουν τα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα”, τα οποία χρησιμοποιεί η Δαμασκός. “Η κατάρριψη του τουρκικού μαχητικού αεροσκάφους από τη Συρία, δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ούτε πρόκληση, ούτε ηθελημένη ενέργεια”! «Εκτιμούμε ότι, είναι σπουδαίο αυτό το περιστατικό να μην θεωρηθεί πρόκληση, ηθελημένη ενέργεια, και να μην οδηγήσει επίσης την κατάσταση σε αποσταθεροποίηση», αναφέρει το υπουργείο. Προσθέτει ακόμη ότι «η κλιμάκωση της πολιτικής προπαγάνδας, ακόμα και σε διεθνές επίπεδο, είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνη την ώρα, μάλιστα, που καταβάλλονται προσπάθειες να κινητοποιηθούν οι εξωτερικοί παράγοντες με σκοπό να επιτύχει το ειρηνευτικό σχέδιο του μεσολαβητή του ΟΗΕ, Κόφι Aνάν». Η Ρωσία καλεί ακόμη όλα τα μέρη στην περιοχή και στο εξωτερικό «να δράσουν αποκλειστικά προς το συμφέρον» του σχεδίου Ανάν «απέχοντας από τη λήψη μέτρων εκτός αυτού του πλαισίου».
 
Βεβαίως, στον αντίποδα των όσων γνωρίζουμε ως σήμερα ή όσων φημολογούνται, η Μόσχα ξεκαθαρίζει ότι  το άγνωστο μέχρι σήμερα συμβόλαιο για την πώληση αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων S-300 PМU-2 στη Συρία, το οποίο υπήρχε στην ετήσια έκθεση για το 2011 της εταιρείας «Εργοστάσιο Μηχανοκατασκευών Νίζνι Νόβγκοροντ», είχε μεν υπογραφεί, αλλά η υλοποίησή του διακόπηκε από τη Ρωσία! Την ίδια στιγμή, αναφέρθηκε,  η Ρωσία είτε εκπλήρωσε είτε συνεχίζει να υλοποιεί συμβόλαια για την προμήθεια στη χώρα αυτή  αντιαεροπορικών συστημάτων μέσου βεληνεκούς «Βuk M-2» και  του αντιαεροπορικού πυραυλικού-πυροβολικού συστήματος μικρού βεληνεκούς «Pantsir-S»  καθώς και για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος S-125 -έκδοση «Pechora-2M».
 
Ισχυροποίηση της ρωσικής στρατιωτικής στήριξης – Γερμανική Παρέμβαση και Μπλόκο στην Κυπριακή Προεδρία
 
Ενδεικτικές των ρωσικών προθέσεων είναι και οι δηλώσεις του ναυάρχου Viktor Chirkov, του από τις 6 Μαΐου αρχηγού του Ρωσικού Ναυτικού. Παρά το γεγονός ότι η CIA διαμέσου διαρροών δεξαμενών σκέψεων που ελέγχει επιχείρησε να συνδέσει το ζήτημα παροχής ρωσικής οικονομικής βοήθειας στην Κύπρο με αντάλλαγμα την παραχώρηση ναυτικής βάσης στη Μεγαλόνησο, ως αντιστάθμισμα της απώλειας για τη Ρωσία της ναυτικής βάσης στην Ταρτούς, κάτι τέτοιο φαίνεται ότι δεν ισχύει.
 
Γεγονός  όμως που έχει σοβαρές συνέπειες. Καταρχήν για την Κύπρο. Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και αποκαλύπτουν το βάθος των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και αντιθέσεων, αλλά και το πόσο αλληλένδετα είναι τα γεγονότα, που εκτός των άλλων πιστοποιούν ότι η κοινοτική αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. είναι ένας Μύθος. Η Γερμανία επιχειρεί να μπλοκάρει την ανάληψη της προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ μετά το επίσημο αίτημά της για οικονομική στήριξη από τον EFSF, μια κίνηση που ικανοποιεί πλήρως την Τουρκική κυβέρνηση, που έχει αναβαθμίσει σε μεγάλο βαθμό τις οικονομικές της σχέσεις με το Βερολίνο.
 
Ο επικεφαλής του Συμβουλίου Οικονομικών των Χριστιανοδημοκρατών της Γερμανίδας καγκελάριου Άνγκελα Μέρκελ, Κουρτ Λάουκ, προτείνει όλες οι χώρες που έχουν ζητήσει οικονομική βοήθεια, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Ελλάδα, να μην μπορούν να ασκούν την προεδρία της ΕΕ, γράφει η Αλήθεια της Κύπρου. Ξεκαθαρίζει: «Είναι απαράδεκτο μία χώρα που αναγκάστηκε να ζητήσει βοήθεια να μπορεί να αναλαμβάνει την προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ» τόνισε, εκφράζοντας παράλληλα τις αμφιβολίες του για το κατά πόσο η Κύπρος θα μπορέσει να δώσει τις κατευθύνσεις για τη σταθεροποίηση της Ευρώπης. «Πως μπορεί η Κύπρος να διαχειριστεί κρίσεις, όταν η ίδια βρίσκεται στη μέση μίας κρίσης;» αναρωτήθηκε ο σύμβουλος της Μέρκελ. Και πρόσθεσε: «Δεν θα μπορέσουμε ποτέ να θεραπεύσουμε την Ευρώπη, αν ο πρόεδρός της βρίσκεται στην εντατική με μία εξαιρετικά μεταδοτική ασθένεια». Πάντως το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών έλαβε αποστάσεις από τις δηλώσεις του Κουρτ Λάουκ. «Κατά τη διάρκεια της εξάμηνης προεδρίας της, η Κύπρος θα πρέπει να αναλάβει καθήκοντα προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών-μελών της, όπως και άλλες χώρες που έχουν αναλάβει τη θέση του προέδρου του Συμβουλίου της ΕΕ» ανέφερε.
 
Και ενώ η Κύπρος βρίσκεται στην περιφέρεια του κυκλώνα των ιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων, το μάτι αυτού βρίσκεται στην Συρία.   Που εκτός των άλλων έχει μεγάλη σημασία για την Ρωσία εξαιτίας της ναυτικής βάσης  στο λιμάνι της Ταρτούς. Σύμφωνα με δημοσιεύματα «Η ναυτική βάση αποτελούσε τη μόνιμη βάση του σοβιετικού Ναυτικού. Μετά από 20 χρόνια απουσίας το ρωσικό Ναυτικό με προσωπική πρωτοβουλία του πρόεδρου Β.Πούτιν αποφάσισε να επιστρέψει στη Μεσόγειο εκσυγχρονίζοντας την υποδομή που υπήρχε στο λιμάνι της Ταρτούς. Οι Ρώσοι πραγματοποίησαν τα τελευταία χρόνια εργασίες εκβάθυνσης του λιμένος, ανακατασκεύασαν τις λιμενικές εγκαταστάσεις, και τα κτίρια για την φιλοξενία των ρωσικών πληρωμάτων ενώ για την προστασία της βάσης σύμφωνα με πληροφορίες έχουν αναπτύξει πυροβολαρχίες αντιαεροπορικών πυραύλων. Επιπλέον το λιμάνι της Ταρτούς αποτελεί την ενδιάμεση στάση των ρωσικών πλοίων των στόλων της Μαύρης θάλασσας και του βορείου Ωκεανού στο ταξίδι τους προς την Αραβική θάλασσα όπου το ρωσικό Ναυτικό συμμετέχει στις επιχειρήσεις κατά της πειρατείας».  Όπως δήλωσε στον ραδιοφωνικό σταθμό “Ηχώ της Μόσχας” (και το Ρία Νοβόστι) ο Viktor Chirkov: “Δεν έχουμε σχέδια να εγκαταλείψουμε τη βάση μας στην Ταρτούς, αυτή τη βάση τη χρειαζόμαστε, είναι λειτουργική, και θα συνεχίσει να είναι επιχειρησιακή”.  Για αυτό επομένως το λόγο επίκειται και η αναχώρηση από τη Σεβαστούπολη 3 αποβατικών και ενός βοηθητικού σκάφους, με προορισμό την Συρία. Επίσης, έχουν πραγματοποιηθεί κοινά ναυτικά γυμνάσια αποδεικνύοντας σε όλους ότι η Συρία είναι πολύτιμη  για τα ρωσικά συμφέροντα στην περιοχή.
 
Ενώ, το πλοίο Alaed, το οποίο σταμάτησε η Βρετανική κυβέρνηση και ανάγκασαν την ασφαλιστική εταιρεία που είχε ασφαλίσει το φορτίο ελικοπτέρων που έστελνε η Μόσχα στην Συρία να αποσύρει την κάλυψη, αποπλέει πάλι για Συρία! Το MV Alaed με σημαία Curacao επέστρεψε στο Μουρμάνσκ, πήρε νέα ασφαλιστική κάλυψη από ρωσική ασφαλιστική εταιρεία και το κυριότερο, άλλαξε σημαία και εφεξής θα πλέει με την ρωσική σημαία. Όπως ανέφερε στρατιωτικό-διπλωματική πηγή στο πρακτορείο Interfax, το σκάφος θα συνοδεύεται από ένα ακόμα πλοίο, αλλά όχι από πολεμικά πλοία! Αν ενοχληθεί θα επέμβουν ρωσικά πολεμικά, αφού η απαγόρευση μετακίνησής του είναι 100% παράνομη εφόσον δεν υπάρχει κανένα εμπάργκο όπλων προς την Συρία.
 
Πολιτικές κινήσεις Πούτιν – Ο καιροσκοπισμός του Ισραήλ
 
Αναλυτές ισχυρίζονται ότι ο Πρόεδρος Πούτιν είναι εξαιρετικά καχύποπτος  για την Αραβική Άνοιξη, που σηματοδότησε τεράστιες ανατροπές στον πολιτικό χάρτη της Βόρειας Αφρικής και Μέσης Ανατολής, με την πολιτική και στρατιωτική στήριξη των ΗΠΑ και της Ε.Ε., φέρνοντας τελικά στην εξουσία εκπροσώπους του μουσουλμανικού φονταμενταλισμού.  Οι φόβοι της Ρωσικής κυβέρνησης είναι μην τυχόν και αναπτυχθούν παρόμοια κινήματα και στις ζώνες επιρροής της ρωσικής αστικής τάξης, πυροδοτώντας την εξέγερση των μουσουλμανικών πληθυσμών, είτε ζήσει η ίδια η Μόσχα ακόμη πιο δυναμικά κινήματα αγανακτισμένων που θα αμφισβητήσουν την παντοκρατορία του Πούτιν. Εξάλλου, η ρωσική κυβέρνηση έχει κατηγορήσει την CIA για ανάμειξη στα εσωτερικά της ζητήματα, ενώ στον κτηνώδη κατακτητικό πόλεμο που εξαπέλυσε κατά της Τσετσενίας, είχε ευθέως συνδέσει τη δράση των μουσουλμάνων ανταρτών με τις ΗΠΑ, την Τουρκία και άλλες μουσουλμανικές χώρες.
 
Με αυτούς επομένως τους προβληματισμούς ο Πούτιν, μόλις τρία εικοσιτετράωρα μετά την κατάρριψη του τουρκικού μαχητικού RF-4E από την συριακή αεράμυνα επισκέπτεται το Ισραήλ και εκφράζουν την από κοινού ανησυχία τους  “για την άνοδο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην εξουσία στην Λιβύη και στην Αίγυπτο και μελλοντικά πιθανόν και στην Συρία”! Κατά την διάρκεια της συνάντησης, Putin-Netanyahu, εκφράστηκε η άποψη ότι ο ισλαμικός φονταμενταλισμός αποτελεί κίνδυνο “πρώτης προτεραιότητας αντιμετώπισης” για τις δύο χώρες από όπου και αν προέρχεται και αυτή η έκφραση περιλαμβάνει και την Τουρκία. Όμως, το Ισραήλ προετοιμάζεται πάντα για να επιτεθεί στο Ιράν, ερχόμενο αντιμέτωπο με την Ρωσία, ενώ πριν από λίγα χρόνια ισοπέδωνε εγκαταστάσεις της γειτονικής χώρας, που εκτιμούσε ότι εντάσσονταν σε σχέδιο απόκτησης πυρηνικών όπλων, αντιμετωπίζοντας πάντα την Συρία ως χώρα που ανήκει στον Άξονα του Κακού!  Πραγματικό κουβάρι αντιθέσεων…
 
Γνώστες της περιοχής σημειώνουν ότι «για τον Ρώσο πρόεδρο η υποστήριξη του Obama προς την Μουσουλμανική Αδελφότητα αποτελεί ευθεία απειλή για τα συμφέροντα της Ρωσίας και την εθνική ασφάλεια της χώρας καθότι τόσο στον Καύκασο όσο και στις κοιλάδες του Βόλγα κατοικούν μεγάλοι πληθυσμοί μουσουλμάνων. Για τους Ισραηλινούς η εκλογή του νέου πρωθυπουργού στην Αίγυπτο θα μπορούσε να αποτελέσει την αρχή του ντόμινο το οποίο θα παρασύρει την Συρία και κάποια στιγμή και τον Βασιλιά της Ιορδανίας περικυκλώνοντας ουσιαστικά το εβραϊκό κράτος. Για τους παραπάνω λόγους ο Ρώσος πρόεδρος αρνείται να αποδεχτεί την πρόταση του Αμερικανού προέδρου για την αντικατάσταση του Assad με τον αντιπρόεδρο Farouk al-Sharaa, ένα Σουνίτη ο οποίος θα μπορούσε να κυβερνήσει την χώρα μαζί με τον γαμπρό του Assad και υπαρχηγό του ΓΕΕΘΑ στρατηγό Shawqat Asif.
 
Ποιος ο ρόλος του Αντιπολεμικού Κινήματος
 
Όλοι καταλαβαίνουμε ότι η κρίση στην Συρία δεν είναι αποτέλεσμα μόνο των εσωτερικών αντιθέσεων, εθνοτικών-θρησκευτικών-πολιτειακών, αλλά ταυτόχρονα, συμπυκνώνει τεράστιας γεωστρατηγικής σημασίας ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που συνδέονται με τον έλεγχο της περιοχής και τους ευρύτερους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, το παγκόσμιο ενεργειακό ζήτημα, και σφραγίζονται από την έξαρση της καπιταλιστικής κρίσης.
 
Δεν μπορούμε να εικάσουμε αν η ένταση θα κλιμακωθεί. Και μέχρι που θα φτάσουν. Όμως σίγουρα δεν υπάρχει πισωγύρισμα… Είναι βέβαιο ότι έχουμε μπει σε μια φάση τεράστιας κλιμάκωσης του ταξικού πολέμου, αναθέρμανσης περιφερειακών συγκρούσεων, ενώ τείνουν να αποδεσμευτούν απίστευτες καταστροφικές δυνάμεις.
 
ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ-ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΚΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΑΣΑΝΤ
 
ΕΞΩ ΟΛΟΙ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
 
Η Ανατροπή των τυραννικών καθεστώτων πρέπει να είναι έργο των ριζοσπαστικών δυνάμεων και του αγωνιζόμενου λαού, που θα εμπνέει τη διεθνή αλληλεγγύη των κινημάτων. Δε μπορεί να είναι αποτέλεσμα της εμπλοκής και επέμβασης των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ-Ε.Ε.-ΝΑΤΟ που έχουν άλλες στοχεύσεις και θεωρούν πάντα ως μεγαλύτερο εχθρό τους, στην επιχείρηση επιβολής της Νέας καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής Τάξης Πραγμάτων, τον αγωνιζόμενο κόσμο της εργασίας.
 
Το Αντιπολεμικό και Αντιμιλιταριστικό κίνημα πρέπει να ετοιμαστεί για να αντιμετωπίσει την τεράστια σύγκρουση. Για πρώτη φορά από την εποχή της σύγκρουσης στα Βαλκάνια, ο πόλεμος βρίσκεται τόσο κοντά και αλληλοδιαπλέκεται με κολοσσιαία συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης και τις στρατηγικές της συμμαχίες. Μόνο με μια αντίληψη που θα ξεπερνά τις λογικές του πατριωτισμού και «της εθνικής ενότητας» θα μπορέσουμε να σταθούμε απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τις βλέψεις της ελληνικής άρχουσας τάξης, φέρνοντας στο προσκήνιο την ανάγκη της κοινής πάλης των λαών της περιοχής. Μόνο η απειλή της επαναστατικής ανατροπής μπορεί να σταθεί εμπόδιο στους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς τους.
 
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ